Już podczas zapowiedzi bridgecampu, która miała miejsce na barcampie, wiedziałem. Wiedziałem, że dziś będę pisał dla Was relację.Relację z pierwszego polskiego Bridgecampu, spotkania mającego na celu połączenie organizacji pozarządowych oraz branży IT, który odbył się 16 kwietnia w Poznaniu. Aż chciałoby się napisać „ja tam byłem, wodę i napój energetyczny w celu potrzymania świadomości i zniwelowania senności piłem”.

Na początku jeszcze pozwolę sobie na małą uwagę, odnośnie mojej nieprofesjonalności i blogowości. Myślę, że pisząc relację z jednym przymrożonym okiem udało mi się, choć w drobnym stopniu, uchronić Was – czytelników oraz w głównej mierze też i mnie – narratora przed sucharowością, nudą i brakiem życia niczym ze sprawozdań finansowych.

O samym Bridgecampie słów kilka

Bridgecamp to spotkanie typu camp, tak jak choćby sam barcamp. Takie spotkania cechuje otwartość – każdy po ówczesnym zapisaniu się może w nich uczestniczyć. Na spotkaniu wygłaszane są krótkie 10-15 minutowe prezentacje. Dodając do tego przedrostek „bridge” (most) powstaje otwarte spotkanie, które ma połączyć ludzi związanych z trzecim sektorem oraz ludzi z branży IT. Prezentacje wygłosili oczywiście przedstawiciele obydwóch stron. Połączyć, bo NGO jeszcze nie do końca zdaje sobie sprawę z możliwości nowoczesnych aplikacji internetowych. Połączyć, bo ludzie IT mają na pewno chęć niesienia pomocy pro bono. Połączyć, bo razem możemy więcej!

W kwestii samej relacji

Na początku wypadałoby przedstawić organizatorów. I to nawet nie tylko dlatego, że gdyby nie Oni to do opisywanego spotkania prawdopodobnie by nie doszło. Po prostu jako pierwsi wygłosili prezentację, więc chronologicznie rzecz ujmując – od nich też i zacznę.

Art 61

Stowarzyszenie Art61 ma na celu dostarczenie rzetelnej i kompletnej informacji na temat kandydatów ubiegających się o ciepłą posadkę na ulicy Wiejskiej. Jak możemy dowiedzieć się ze strony internetowej stowarzyszenia:

Chcemy informować o ważnych faktach dotyczących politycznych oraz zawodowych biografii kandydatów. Chcemy też dokumentować i archiwizować informacje o ich politycznych wyborach (np. takich jak wyniki głosowań w kluczowych kwestiach). Chcemy, aby możliwe było śledzenie „politycznych trajektorii” poszczególnych osób i ugrupowań. Chcemy wreszcie, aby bardziej czytelne były składane w trackie kampanii obietnice, a w szczególności stwierdzenie czy zostały one dotrzymane. Osoby i instytucje opisywane przez nas będziemy też zachęcać do odpowiedzi na zestaw pytań dotyczących kluczowych kwestii obecnych w debacie publicznej.

Polak 2.0

Pomimo tego, że Fundacja Polak 2.0 nie zaprezentowała prezentacji o sobie, w tym miejscu jednak należy się jej podziękowanie oraz oczywiście – informacja na jej temat. Otóż pod tajemniczą nazwą tej fundacji kryje się inicjatywa założycieli netguru – Kuby Filipowskiego, Wiktora Schmidta oraz Adama Zygadlewicza, której celem będzie (znowu skorzystam z fajnego feature jaki daje mi art. 29 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych):

organizowanie spotkań w formule barcamp (także między-branżowych), targów i konkursów start-upów oraz ewangelizowanie nt. nowych trendów i nowych sposobów wykorzystywania potencjału Internetu przez firmy. W niedalekiej przyszłości fundacja będzie zapewniać start-upom internetowym wsparcie techniczne oraz finansowe..

Bank Ochrony Środowiska i jego oferta dla NGO

Pani Elżbieta Dalkiewicz przedstawiła swoją autorską i bardzo korzystną dla organizacji rządowych ofertę usług bankowych. Jako, że oferta dostępna jest również na stronie internetowej banku, pozwolę sobie po raz kolejny przekopiować vel skorzystać z prawa cytatu:

W ramach Pakietu dla NGO Bank oferuje Państwu:

• otwarcie i prowadzenie rachunku bieżącego w złotych,
• otwarcie i prowadzenie rachunków pomocniczych w złotych lub w innej walucie wymienialnej wyłącznie do obsługi kredytu pomostowego
• dostęp do rachunków za pośrednictwem systemu bankowości elektronicznej (do wyboru przez Klienta BOSBank24 Twoje e-Konto oraz TeleBOŚ lub BOŚBank24 i-BOSS),
• wydanie bezpłatnie kart Maestro Business dla 2 przedstawicieli NGO,
• wydanie bezpłatnie tokenów dla 2 przedstawicieli NGO, jako zabezpieczenia dostępu do systemu bankowości internetowej,
• bezpłatne dokonywanie wpłat gotówkowych na rachunki NGO.

A to wszystko w ramach miesięcznej opłaty w wysokości 10 zł

Panorama sektora NGO. Technologia – wróg czy sojusznik?

Kuba Wygnański z Pracowni Badań i Innowacji Społecznych STOCZNIA wygłosił prezentację (nie będę pisał „ciekawą”, ponieważ musiałbym tak napisać przy opisywaniu każdej z 19 przedstawionych prezentacji) nt tego, jak nowe technologie mogą pomóc NGO. Opowiedział też o całym sektorze NGO. Muszę przyznać, że ekspresja Pan Kuby przebija innego znanego działacza – elektryka, także że stoczni (dodam, że Gdańskiej).

Na prawdę nie wiedziałem, że trzeci sektor jest tak prężnie rozwinięty. Ba, nie wiedziałem nawet czym jest sam trzeci sektor. I nie piszę teraz o sektorze najbardziej oddalonym od sceny – gdzie są najtańsze bilety. Mam na myśli NGO… Czyli wszelkiego rodzaju organizacje pozarządowe: stowarzyszenia, fundacje, organizacje pożytku publicznego, całe zastępy ochotniczych straży pożarnych. Choć bardziej trafnym wytłumaczeniem, z jakich cegiełek składa się to całe NGO byłoby wskazanie na ludzi. Ludzi pełnych zapału, pełnych poświęcenia i zaangażowania w pracę na rzecz ogółu społecznego. I my, fascynaci nowoczesnych technologii możemy im pomóc, a co najważniejsze – taka pomoc już ma miejsce. Ale o tym przy okazji.

A na samo pytanie o to, czy internet i nowinki z nim związane mogą pomóc trzeciemu sektorowi odpowiedź padała praktycznie co 10min. Może. Poza oczywistą integracją członków, dostarczaniem informacji o samej organizacji, Internet przede wszystkim znosi organizacje terenowe, które działają tylko na danym obszarze. Dzięki niemu mogą działać globalnie.

Web 2.0 dla początkujących i średnio zaawansowanych

A w sumie to typowo dla początkujących. A prezentację przedstawiła Marta Klimowicz. Autorka przedstawiła dość ciekawe porównanie, jakoby web 2.0 było czymś w rodzaju epoki literackiej. Takie określenie przynosi mi osobiście interesująca wizję – jak wiadomo epoki literackie można przedstawić za pomocą sinusoidy, nad osią x znajdują się wieki racjonale, szanujące wiedzę i naukę, natomiast pod nią króluje irracjonalność i uczucia. Zależnie od umiejscowienia Web 2.0 możemy określić teoretycznie jaka będzie przyszłość, czyli wąsko rozumiane i dumnie rozdmuchiwane web 3.0. Choć co do tego nie jestem pewny. Jestem natomiast pewny, że głupota w internecie jest wprost proporcjonalna do ilości osób z dostępem do internetu. Wracając natomiast do samej prezentacji – zgadzam się z Panią Martą w kwestii tego, że większość osób na co dzień korzysta z web 2.0, nie będąc nawet tego świadomymi. Wielkość społeczności nk mówi sama za siebie. Karygodne jest natomiast to, że nie wspomniano o filarze web 2.0, jakim są pastelowe kolory i zaokrąglone rogi. I to jest dobra postawa do porównywania z epokami w sztuce!

NGO to też marka! Jak mówić o tematach społecznie ważnych, aby ludzie słuchali i działali?

Tak, ten Paweł Tkaczyk opowiadał o tym, jak przeprowadzić dobrą akcję społeczną. A więc, to co wynotowałem pilnie w moich notatkach:

• Wszystko musi być proste, jak konstrukcja czołgu radzieckiego
• Nie należy zostawiać miejsca na interpretacje. Zaproponuj wyraźnie konkretne działanie – „kopiuj”, „wpłać”, „wyślij”, „nie jedz”, ale nie „pomóż”, „potęp”, „zwróć uwagę”.
• Najlepiej wykorzystać konkretną, rzeczywistą i klarowną historię rzeczywistych ludzi.
• Dane statystyczne należy konfrontować. Sama informacja o tym, że jedno opakowanie popcornu zawiera 50 g tłuszczów nasyconych nie wystarczy. Należy to porównać z tym, że tyle samo tych złowieszczych tłuszczy dostarczymy jedząc przez 3 dni z rzędu wieeelką kanapkę z fastfoodu.
• Możemy wykorzystać zarówno autorytet pozytywny (np. michuk zachęcający do instalacji wolnego oprogramowania, lub Krzysztof Hołowczyc mówiący, że „Bezpieczny przejazd zależy także od Ciebie”), jak i negatywny, vide leżąca w łóżku szpitalnym ciężko chora na raka osoba, zachęcająca do regularnych badań.

Głosuję, ponieważ mój głos się liczy

Kolejna ciekawa inicjatywa mająca na celu zachęcenie ludzi do głosowania. Muszę osobiście przyznać, że bardzo irytuje mnie postawa ludzi, którzy nie głosują w wyborach, bo ich to nie dotyczy, bo się nie interesują polityką, bo polityka ssie [...]. O projekcie Glosuje.com.pl opowiedział Robert Kowalski. Serwis jest swoistym quizem, określając parametry swojego światopoglądu możemy znaleźć kandydata o podobnych spojrzeniu na świat. Bo skoro sami nie możemy piastować odpowiedzialnej funkcji posła, to może warto aby sprawowała ją osoba ideologicznie do nas podobna? Serwis odniósł już duży sukces na Litwie:

• zarejestrowała się jedna trzecia kandydatów, 50% posłów
• 25% użytkowników wyznało, że informacje dostarczone dzięki serwisowi miały istotny wpływ na ich wybór,
• według komentarzy użytkowników pomysł jest przewspaniały i ogólnie rox!

W naszym kraju serwis ma ruszyć w połowie maja, tak aby zdążyć na eurowybory. Na stronie glosuje.com.pl już dziś można zapisać swój adres e-mail do przypominacza.

Federacja Banków Żywności

A teraz taka mała odmiana – nie napiszę, kto opowiedział o całej strukturze banków żywności – była to prezentacja nie dodana do agendy. I tym sposobem organizatorzy zrobili mi mały pstryczek. Nie będę już dalej pastwił się nad własną niedolą i niefrasobliwością dziennikarską, przejdę do sedna. Federacja zrzesza 26 z 31 działających banków żywności: przygotowuje sprawozdania, zarządza dalszym obrotem żywności. Na Bridgecampie pewna Pani z Federacji opowiadała o używanym oprogramowaniu, a raczej o historii zmian tegoż oprogramowania. Warto zaznaczyć, że przez Federację przepływa około 10 tysięcy dokumentów miesięcznie. Na tym teoretycznie mógłbym zakończyć, lecz przygotowując relację natrafiłem na ciekawą informację. W związku z rozwijaniem działalności w mediach i internecie FBŻ potrzebuje grafików, informatyków i specjalistów do spraw marketingu i reklamy. Liczę, że dzięki mojemu artykułowi kilka osób swoimi umiejętnościami wspomoże walkę o zlikwidowanie głodu w Polsce.

Crowd-sourcing i wykorzystanie społeczności internetowych w promocji działalności NGO

Z mojej tajnej prasowej notatki o treści „fajnie, fajnie, ale nadal nie wiem, co to jest ten crowd-sourcing” wynika, że…Czy tylko ja nie wiem, co to jest crowd-sourcing? Dzięki Wiodącej Wyszukiwarce dowiedziałem się, że pojęcie crowdsourcing oznacza „wykorzystywanie do rozwiązywania problemów mądrości tłumu. Głównie chodzi o użytkowników internetu, a ściślej mówiąc, o te osoby, które udzielają się na wszelakich forach internetowych” ^Źródło. Właściwie to zbyt dużo o tej prezentacji nie mogę powiedzieć. Chyba cały czas myślałem, o tym crowdsourcingu…

Dostęp do nowych technologii dla organizacji pozarządowych – Bank Drugiej Ręki (bdr.org.pl) oraz civicrm.org

Michał Mach – jak sam powiedział – postanowił sobie utrudnić życie i wygłosić dwie prezentacje. Ale musi być z niego doświadczony time hacker. Zmieścił się w ramach czasowych, które były jeszcze dodatkowo skurczone z 15 do 10 minut. Co do samych prezentacji: Bank Drugiej Ręki nie jest wbrew pozorom nielegalnym bankiem organów (przynajmniej żaden z moich informatorów o tym nie wiedział). BDR jest czymś lekko podobnym do MSDNAA (i każdy wie, w czym rzecz…), lecz róźni się w szczegółach, a jak wiadomo to w nich tkwi diabeł. A jak nie da rady, to baba. Bank Drugiej Ręki nie współpracuje tylko z Tą Firmą, której nazwy nie można wymawiać (popatrzcie na klawisz między lewym ctrl i lewym altem…Ona jest wszędzie!) – dostarcza też oprogramowanie do obsługi księgowości od Leworęcznych, zwalczające patogeny komputerowe produkcji MKS (tzn. oprogramowanie stworzone przez tą firmę, a nie patogeny), oraz sprzęt sieciowy od mało znanej firmy Cisco. A to wszystko w bardzo atrakcyjnych cenach – „po kosztach”, chciałoby się rzec. Dajmy na to taki Office Oryginal (bodajże ten najbardziej wypasiony, w wersji Business 2007) będzie dostępny w atrakcyjnej cenie 90 PLN. NGO, nie czekaj, zadzwoń już dziś!

Zapowiedź

Zaprawdę powiadam Wam, Czytelnicy moi: kto czekać będzie na drugą część relacji, temu czas oczekiwania zostanie siedmiokrotnie wynagrodzony. A gdy zapyta któryś z was, co począć ma w tym czasie oczekiwania, odpowiem: obejrzyjcie slajdy z prezentacji, albo poszukajcie redaktora Waszego, Mikołaja Smala, na zdjęciach z bridgecampu.

O BridgeCampie wspominałem już w mojej relacji z Barcampu #14. Z informacji prasowej możemy się dowiedzieć, że:

BridgeCamp będzie miał formułę otwartego i nieformalnego spotkania, sprzyjającą swobodnej wymianie myśli. Podczas prezentacji przedstawicie sektora NGO będą mieli okazję posłuchać o najnowszych technologiach, przydatnych dla ich działalności i przekonać się, że ich użycie nie jest trudne. Z kolei przedstawiciele branży internetowej] będą mieli szansę dowiedzieć się więcej o sektorze pozarządowym i korzyściach płynących ze współpracy z nim.

Tematyka prezentacji obejmować będzie różne zagadnienia – od możliwości wykorzystania bloga, kanałów RSS, crowd-fundingu, crowd-sourcingu w organizacjach pozarządowych, po omówienie specyfiki sektora NGO oraz modelowych przykładów wykorzystania nowych technologii w organizacjach. Gość specjalny opowie o swoich doświadczeniach w koordynowaniu europejskim projektem mającym na celu zbliżenie obu branż.

Podobne imprezy cyklicznie odbywają się już w Europie m.in. w Wielkiej Brytanii, Ukrainie, Łotwie. Ich owocem jest wiele ciekawych, wspólnie zrealizowanych projektów.

BridgeCamp poprzedzają pierwsze w Polsce badania ankietowe znajomości i wykorzystania narzędzi internetowych przez organizacje pozarządowe. Raport zostanie przedstawiony w trakcie spotkania.

Organizatorzy to Fundacja Polak 2.0, portal Ecoosystem.com, Stowarzyszenie Liderów Lokalnych Grup Obywatelskich, Stowarzyszenie 61 oraz Fundacja Innowacyjnych Przedsięwzięć Społecznych.

Dostępna jest również lista potwierdzonych do tej pory prezentacji:

Know-How

• Crowd-funding jako narzędzie finansowania projektów NGO – prezentacja pierwszej polskiej platformy do crowd-fundingu – wyzwania, obawy, możliwości – Siepomaga.pl
• Crowd-sourcing i wykorzystanie społeczności internetowych w promocji działalności NGO – netguru
• Zarządzanie wiedzą w organizacji – Tomasz Karwatka, Divante
• NGO to też marka! Jak mówić o tematach społecznie ważnych, aby ludzie słuchali i działali? – Paweł Tkaczyk, MIDEA, logoprobono.midea.pl
• Blog jako nowe narzędzie kreowania zmiany społecznej – możliwości, narzędzia, koszty, najlepsze praktyki – Bartłomiej Rycharski, Ecoosystem.com
• Dostęp do nowych technologii dla organizacji pozarządowych – Bank Drugiej Ręki (bdr.org.pl) oraz civicrm.org – o projektach Michał Mach
• Ustawa o zbiórkach publicznych a prowadzenie zbiórek w sieci – Marcin Błaszyk, Krzysztof Jarosiński – SLC s.c./Urowska i Wspólnicy sp. k.
• Głosuję, ponieważ mój głos się liczy – Robert Kowalski, Glosuje.com.pl (MyPolitIQ.eu)
• Portal ngo.pl, darmowe narzędzia free.ngo.pl – Iza Dębicka, Alina Gałązka, NGO.pl
  
• Web 2.0 dla początkujących i średnio zaawansowanych – Marta Klimowicz, socjologiainternetu.blox.pl, biznes20.pl

Dobre Praktyki

• Interactive Tech Tools for Greater Transparency – doświadczenia z projektu, techtools.tol.org/about
• Przykład Dobrej Praktyki – www.przestrzenmiasta.pl – o pomyśle i potencjale – Maciej Jędraszek, Fundacja Projekt Polska
• Generation g@p – postrzeganie portali społecznościowych przez młodzież i dorosłych – Zuzanna Oleś, Incluso Project, Stowarzyszenie “U Siemachy”
• Strażackie doświadczenia z IT – działania codzienne Ochotniczej Straży Pożarnej “Stołpno” – Rafał Dymitruk, Paweł Mikołajczuk

Agenda zapowiada się bardzo ciekawie! Pozostało już tylko około 20 wolnych miejsc. Możecie się oczywiście spodziewać relacji na OSnews. Tym razem – bez prywatnych wstawek i blogowego stylu.

Bridgecamp

Bridgecamp to inicjatywa mająca na celu połączenie sił organizacji pozarządowych i ludzi zajmujących się IT. Odbędzie się 16 kwietnia 2009 roku o godzinie 13:00 i postaram się być, aby dostarczyć Drogim Czytelnikom relację. Za organizacją bridgecampu stoi fundacja Polak 2.0 założona przez twórców omawianego już dzisiaj netguru. W innych krajach tego typu spotkania dały rezultaty, więc liczę, że i nad Wisłą tudzież poznańską Warta tak też i będzie.

Democamp

Ja wiem, ile się można o tych campach rozpisywać. Najpierw bar-, później bridge-, a teraz i demo-. Króciutko -”pierwsze Ogólnopolskie Targi Start-Upów, Funduszy Inwestycyjnych, Inkubatorów, które odbędą się 20. listopada 2008 roku w Poznaniu na terenie MTP (Pawilon 11)”.

Gość specjalny- Michał Brański z o2

To była swoista "oliwka na drinku z martini". Michał Brański jest jednym z założycieli fabryki serwisów o2.pl, obecnie odpowiada za marketing i kilka serwisów, a na barcampie odpowiadał na pytania. W stylu Marcina Jagodzińskiego: (wszystko to z pamięci, więc niektóre fakty i liczby mogą nie odzwierciedlać stanu faktycznego. Proszę nie pozywać mnie do sądu, nie stać mnie na prawnika)

• Potwierdzono, że o2 produkuje serwisy jak fabryka. Najwyższy priorytet mają serwisy, do budowy których można zastosować gotowy mechanizm z innego serwisu.
• O2 szukając pomysłu na serwis patrzy co jest modne, tj. co podnosi się wyżej w rankingach pokroju megapanel.
• O2 rozwijało się z prędkością intercity, choć jeśli mam zastosować przykład szybkiego rozwijania się, to bardziej odpowiedni byłby kłębek nici przywiązany do intercity.
• Michał Brański lubi serwisy dla kobiet.
• Brański Michał lubi serwisy dla kobiet (naprawdę!).
• Kobiety generują mniej spamu, są mniej agresywne, łatwe w moderacji i dużo łatwiej zrobić dla nich serwis.
• O2 zrobiło już restrukturyzację polegającą na obcięciu niepotrzebnych i zredukowaniu istniejących już kosztów.
• Dochody w 9[iluśtam]% pochodzą z reklam.
  • Stąd wniosek, że ranga usług VoIP oferowanych pod marką tlenofon obniżyła się.
• W związku z kryzysem szacują spadek na poziomie 20%, choć wiedzieliby jakie działania podjąć w razie spadku rzędu 50%.
• Pytania Grzegorza Marczaka są niedorzeczne, a on sam jest źle poinformowany, bo nie ma codziennie na biurku świeżej porcji danych statystycznych.
• O2 nie planuje zmiany wyglądu strony głównej, bo nie chce wyglądać jak Windows Vista.
  • Zgryźliwy komentarz: „pewnie stawiają na wysokiej jakości, unikalny content”.

Moon Edit

Tomasz Dobrowolski, twórca bezpłatnego i nieznanego szerszej publiczności programu moonedit, zaprezentował prezentację z super kosmicznym efektem przejścia. Co do moonedita – to program typu standalone, dostępny dla systemów Windows oraz Linux, umożliwiający edytowanie tego samego tekstu przez kilka osób, oczywiście w czasie rzeczywistym (tak jak choćby google docs).

Jednoslajdowcy vel ogłoszenia parafialne

• Filip Tepper wraz z osobą nieznanej mi tożsamości zaprosił na wtorek z Ruby. W programie nawracanie pehapowców i pokazanie, że Ruby jest fajne do tworzenia aplikacji internetowych.

  

• Poznańska grupa użytkowników oprogramowania firmy Adobe też zaprasza na swój -camp

  .

• A dla miłośników ekstremalnych wrażeń pozostaje caspian barcamp w Azerbejdżanie.

  

Podsumowanie

Zabrakło prezentacji pecha-kucha oraz pizzy dla mnie i czepola. A reszta znakomita. I wykorzystując okazję chciałbym zapytać się, czy ktoś z Szanownych Czytelników interesujących się fotografią (nie musi to być dla Ciebie sens życia – wystarczy, że masz odpowiedni sprzęt i nie masz skrupułów aby oślepiać nim osoby fotografowane) i chciałby pomóc w przygotowywaniu następnych relacji z wydarzeń odbywających się w Poznaniu? Nie muszę chyba dodawać, że moimi kokosami zarobionymi na pisaniu artykułów w ramach wolontariatu dzielić się nie zamierzam.

smalu: Mam przyjemność rozpocząć naszą relacją, ha.

czepol: Również mam przyjemność powitać naszych czytelników i zaprosić ich do przeczytania niniejszej relacji.

smalu: Szczerze mówiąc przyszedłem na PGA z dość dobrym humorem, jednak to co zobaczyłem, poczułem i co mnie dosłownie „zdusiło” skutecznie odebrało mi moje samopoczucie. W sumie to samopoczucie pozostało, ale bardzo złe. Nikt nie wiedział jak powinno traktować się czwartą władzę. Powinniśmy mieć co najmniej osobne wejście (z czerwonym dywanem). Już nie mówiąc o miłych i ładnych paniach, które z uśmiechem wydałyby nam akredytację. Jednak rzeczywistość okazała się zupełnie inna. W jakieś szatni koło głównego wejścia wydawano akredytacje, jednak na inne targi. Zostałem skierowany do głównego wejścia, gdzie miałem dostać ów utopijną plakietkę „press”. W tym momencie padły ostre i niecenzuralne słowa skierowane od adresem obsługi, która nie mogła zapanować nad tłumem próbujących dostać się do środka używając zwartej formacji bojowej pochodzącej z Grecji. W sumie to nie miałem aż tak źle, żebra wytrzymały, a stała też przede mną zgrabna i powabna Pani. Po dostaniu się do środka musiałem jeszcze czekać za pozwoleniem na przejście przez kontrolę biletów, tak aby móc dostąpić zaszczytu odebrania akredytacji. Uff. Do tego momentu organizatorzy „dali ciała”, i to na całej linii.

czepol: Ja przyjechałem na PGA z lekkim opóźnieniem, lecz to co zastałem na miejscu można rozpocząć wstępem od mitologii greckiej: „Na początku był chaos”. Również jak smalu poszedłem nie do tego wejścia. Tam gdzie się dostałem można było odebrać akredytacje na targi optyczne. Cofnąłem się do miejsca, z którego przybyłem. Była tam tablica informacyjna obalona przez jakiś wandalów, która wskazywała kierunek wejścia na PGA. Idąc w kierunku strzałek dostałem się do kolejki, która była jak w sklepach w Polsce w latach 80. XX wieku. Na szczęście krążąc bocznymi ścieżkami dostałem się w miarę blisko wejścia, tak że stałem w kolejce około 20 minut. Dla porównania w zeszłym roku o tej samej porze nie czekałem w kolejce.
Kolejnym punktem zwiedzania był punkt informacyjny, gdzie po okazaniu dowodu tożsamości i zaświadczeniu zostałem akredytowany jako redaktor OSnews.pl. Poźniej już tylko musieliśmy się odnaleźć ze smalu i wszystko było już ok, z wyjątkiem muzyki, która była jednak trochę za głośna.

smalu: Trochę odetchnąłem, wyluzowałem się po ekscesach opisanych kilka (kilo)bajtów wyżej, więc możemy przejść do próby rzeczowego i subiektywnego opisania PGA.

czepol: Jak już wspominałem w niusie poprzedzającym PGA, na miejscu nie zabrakło pięknych hostess, wiec nawet jeśli kogoś nie interesowały gry, mógł przyjść i po „podziwiać” .

smalu: Tak. Hostessy to jeden z głównych czynników, dla których licznik ciśnieniomierza zamknął się kilkukrotnie. Kolejnym czynnikiem jest ta liczba komputerów, ta liczba cali, ta liczba gigaherców na metr kwadratowy… Miodzio.

smalu: Moje piękne ujęcie, ha.

smalu: Apeluje do was dziewczyny, ubierajcie się tak, a napewno będziecie widoczne na drodze.

smalu: Tego zdjęcia nie będę komentował ze względu na to, że czegokolwiek bym nie napisał, mógłbym zostać oskarżony o rasizm.

smalu: Mhm…

czepol: Radość dla oczu…

smalu: Dobrze, to teraz należałoby chyba przejść do mniej ekscytującej części relacji, czyli ogółem mówiąc do opisania szału gigaherców, gigabajtów (a może nawet terabajtów), gigawatów, cali. Tak, wiem że powiało nudą…

Stoiska producentów sprzętu

Enermax

smalu: Zwróćcie uwagę na ten ogromny wentylator (powyżej i poniżej )

smalu: Cóż za awangardowe połączenie wysokiej technologi z florą.
Ekolodzy, bądźcie spokojni – żadna trawa nie została oddzielona od swojej ziemi ojczystej, zastosowano zieloną atapę.

czepol: Ależ smalu, właśnie zaniepokoiłeś ekologów tą informacją. Sztuczna trawa jest mniej ekologiczna niż ta naturalna.

Asus

czepol: Ekologiczny bambusowy laptop. Pisałem kiedyś na osnews o dellu z ekologiną obudową również wykonaną z bambusa.

Western Digital

smalu: WD zaprezentowało coś, co mnie dosyć mocno zaciekawiło. Jest to miniaturowe centrum multimedialne, do którego możemy podłączyć np. przenośny dysk twardy lub pendriva. Przemiła Pani pokazała mi jak wygląda interface (bardzo elegancki i intuicyjny), pilot (malutki i pasujący do całości). Podłączone jest to wszystko oczywiście przez HDMI, jak przypadło na sprzęt HD, a zwłaszcza na sprzęt z magicznym HD w nazwie. W dodatku dowiedziałem się, że cena będzie równie akrakcyjna jak prezentowane powyżej hostessy, a mianowicie za player (bez dysku twardego) zapłacimy ok 300 zł.

MSI

smalu: MSI wychodzi z założenie, że młotki nadal są najlepszym narzędziem do naprawy sprzętu.

Scythe

smalu:Firma znana wszystkim z spektakularnych systemów chłodzenia.

smalu: Wielka ta bestia…

Stoiska gier

SPORE

smalu: Spore to gra będąca najczęstszym łupem piratów (czyli że co? Piraci porwali znowu jakiś statek z grami?). Jednak piraci zostawili kilka sztuk tejże gry, i pozwolili na PGA graczom pograć.

Far Cry 2

smalu: Druga już część rasowego wyciskacza najdroższego sprzętu oczywiście (nie) zaskakuje jakością generowanej grafiki.

czepol: Producenci muszą iść przecież do przodu z hardwarem, bo producenci gier napędzają gospodarkę, umożliwiając koncernom produkcję sprzętu, z którego będzie można pograć w najnowsze gierki. Tak na marginesie, to stoisko far cry2 było jednym z najlepszych stoisk na PGA.

Mirror Edge

smalu: Na dużym ekranie mogliśmy oglądać gameplay najnowszej produkcji ze stajni EA. Było szeroko, wysoko (grano na baaardzo dużym ekranie), ultra realistycznie,

czepol: W sumie nie tyle co ekranie, a przy użyciu projektora. Gra posiada prostą grafikę, małą liczbę kolorów ale za to bardzo dobrze wszystko jest skomponowane.

smalu: Grafika może i prosta, ale robi wrażenie. A podany wyżej zrzut to oczywiście fejk…Wykonane zdjęcia obrazu emitowanego przez ten projektor były dość słabe, a przy okazji możecie nacieszyć oko ostrym zdjęciem z odpowiednim kadrem . Niemniej jednak gra robi wrażenie.

Ta gra karaoke na X360…

smalu: Tun tun, turuntun. Śpiewać każdy może…

czepol: Trochę lepiej, trochę gorzej…

Paintball Arena

smalu: PGA to nie tylko digital arena. Znajdziemy tam też sekcja dla miłośników fantasty (nie lubię osobiśnie takich klimatów) oraz paintball. Bardzo fajnie prezentowały się zawody w speedballu…Ten odgłos wystrzeliwywanych kulek…Coś cudnego.

smalu: Idealny do jeźdzenia po wiejskich dyskotekach.

smalu: redaktor smalu vs hordy zombie.

Inne ciekawe fotografie

smalu: Castingi do „Mam Talent 2″?

smalu: Motyw na maturę 2009: „Średniowieczna wymiana argumentów”.

Podsumowanie

smalu: Żeby artykuł miał ręce i nogi, wypadałoby napisać posumowanie. Podsumowując – PGA było tak masową imprezą, że trudno było ogarnąć wszystko. Tyle konsol, tyle pecetów, tyle wypasionych laptopów. Stwierdzam, że pomimo iż konsole i laptopy do gier może i są mniejsze, generują piękny obraz w rozdzielczości HD, to jednak nie nadają się do grania w gry FPP. Klawiatura + mysz > pad lub trackpad. Wracając do PGA, poza ekscesami związanymi się z samym dostaniem się do pawilonu 5, było szeroko, wysoko, głośno.
Więcej zdjęć z PGA 2008 dostępne tutaj.

Po „przekroczeniu bram” Johny Rockera na uczestników czekały dwie sympatyczne panie, które wypisywały identyfikatory (te jeszcze pozostały w epoce web 1.0 – nie miały zaokrąglonych rogów…). Po zejściu na dół (cała właściwa część tego lokalu znajduje się w piwnicy) ujrzałem kilkanaście rzędów krzeseł, nie powiem, wygodnych. A na każdym krześle znajdował się spam papierowe wydanie webhosting.pl. Można było się zająć lekturą dość ciekawych artykułów w czasie oczekiwania na rozpoczęcie prezentacji. Choć podzielam pogląd pewnej osoby siedzącej w rzędzie za mną – „Najlepsza jest ta pani na reklamie” (reklamie home.pl, powinniście kojarzyć „taką diablicę” ). Z czasem klub zapełniał się, a na rzutniku wyświetlany był kanał blipcast #barcamp.

Do czasu… pierwszej prezentacji. Prowadził ją, uwaga, nie wiem kto — tej prezentacji nie było nawet na stronie barcamp.pl. Mówiła ona o serwisie startup-it.pl, oraz, z tego co pamiętam, o jakiś wykładach nt. start-upów organizowanych w Poznaniu. Tematyka tych wykładów zainteresowała mnie (będzie o bezpieczeństwie internetowym, będą nawet przedstawiciele komendy wojewódzkiej policji), więc przy „dobrych wiatrach” pojawię się na nich i opiszę wszystko swoim okiem.

Druga prezentacja, o dość długim tytule, którego nie podam (powiem tylko, że pierwszy człon to „Zjawisko „open source software” oraz rodzaje licencji stanowiących podstawę jego rozpowszechniania”, a drugi „Problem „zarażania” oprogramowania tworzonego w firmach licencjami typu open source”). Prezentację przeprowadzili prawnicy z Kancelarii Prawnej Renata Urowska i Wspólnicy sp.k, więc raczej znali się na rzeczy. Mnie się podobała, ale jak każda rzeczowa prezentacja przeprowadzona przez prawników, była trochę „przegadana”. Nie da się wszystkiego pogodzić, no cóż.

Dwie następne prezentacje były stworzone w formacie peczakucza (Pecha-Kucha), czyli składały się z 20 slajdów, a każdy slajd pokazywany jest przez 20 sekund. W sumie cała prezentacja trwa 6 minut i 40 sekund, co oznacza, że w 24 godziny możemy obejrzeć 216 peczakuczowych prezentacji. Znowu mnie fantazja poniosła, ale cóż…Pecza kucza (specjalnie powtarzam to słowo, lubię je strasznie wymawiać ) numer #1 to prezentacja „Komunikacja Zleceniodawca <=> Wykonawca przy tworzeniu portalu.”, wygłoszona przez Roberta Wiśniewskiego oraz pewną Panią, której danych personalnych nie znam (w agendzie na stronie barcamp.pl nie podano). Podobało mi się. Prowadzenie peczakuczy przez duet damsko-męski również się do tego przyczyniło — wprowadziło to specyficzny klimat. Najzabawniejszy element — opowieść o telefonie w nocy od klienta, który skarżył się na niedziałanie strony, podczas gdy po prostu nie był podłączony do Internetu…

Prezentacji (peczakucza, a jak) Idy Rolek (nakanapie.pl) pt. „Chcesz się inspirować? Jest czym.” nie nazwę ciekawą, nazwę ją ciekawą++, w skrócie C++. Pani Ida mówiła o inspiracji. O tym czym jest, i o tym skąd ją brać. Pokazała kilka japońskich (nie tylko) projektów. Najciekawsza rzecz – specyficzna mapa linii kolejowych, na której nałożone są poszczególne projekty/firmy. Całość uporządkowana jest w dzielnice. Do zobaczenia online. Znowu napiszę, że mi się podobało. Pani Ida świetnie prowadziła… pecza kuczę. W sumie szkoda, że była to peczakucza — prezentacja mogłaby spokojnie potrwać 20 czy 30 minut. Jednak…lepsza peczakucza niż rydz, czy tam nic.

Na końcu przemówił Maciej Popowicz. Tak, ten Maciej Popowicz, twórca Naszej Klasy. Mówił o genezie sukcesu n-k. Wg. mnie prezentacja wyglądała dość przeciętnie, a sam Maciej był dość zmęczony po wczorajszej imprezie ekipy najpopularniejszego portalu społecznościowego w Polsce, z okazji przeprowadzki do nowego biura. Dzięki pytaniom zadanym przez widownię dowiedzieliśmy się na przykład o tym, że n-k nie ma w planach udostępnić API, ponieważ „w Polsce jest mało programistów i było by to zbędne”. Ciekawe wytłumaczenie. Pytań barcampowiczów było więcej. Z technicznych aspektów serwisu — napisany jest on w PHP (z mechanizmem memcached), jako bazę danych użyto MySQL, a jako oprogramowanie serwera — Apache2. Dokładnie jak OSnews.pl , tyle że nie używano żadnych opensource’owych frameworków. Mamy też informacje o losach pana Gąbki. Pan Gąbka zagości w szkołach – na okładkach zeszytów szkolnych, oraz jako gąbka w kształcie pana Gąbki…

Mam nadzieję, że zachęciłem kilka osób z Poznania i okolic do udziału w Barcampie. A następny planowany jest już w przyszłym miesiącu. Dla wszystkich, którzy nie mieli okazji być na #6 Barcampie będą przygotowane, jak zawsze z resztą, slajdy oraz video.

Organizatorzy postarali się, i chwała im za to. Mówiłem już, że mi się podobało? Peczakucza i do przodu…

Mikołaj Smal

Aktaulizacja:: Na stronach Barcampa dostępne są już prezentacje wideo: Barcamp #6 – prezentacje