Pomysłodawcą akcji jest grupa socjologów Cybernormers, ze szwedzkiego uniwersytetu Lund. Osoby biorące udział w badaniu na stronie nie mają się na szczęście czego obawiać. W czasie jego przeprowadzania nie będą zbierane ich dane osobowe ani informacje o adresach IP.

Grupa Cybernormers zasłynęła swymi badaniami kilka lat temu, kiedy wzięła pod lupę zmiany zachowań u użytkowników Internetu w momencie, gdy dzielenie się plikami uznano za nielegalne. Naukowcy odkryli, że nie było żadnych norm społecznych, które by powstrzymały ludzi przed dzieleniem się plikami. Najważniejszym jednak wnioskiem płynącym z badań było to, że prawny zakaz dzielenia się plikami w niewielkim stopniu przyczynił się do powstrzymania praktyki dzielenia się treścią w Internecie.

Są przesłanki wskazujące na to, że ani prawo jako takie, ani nowe próby wykonywania prawa autorskiego nie zmienią norm społecznych dot. dzielenia się plikami. Jest wręcz odwrotnie, są dowody na to, że ludzie chętniej płacą za anonimowość i są za utrzymaniem internetowego przepływu treści bardziej niż za powrotem do systemu płatności za produkt

.

O dalszych losach kooperacji między Pirate Bay oraz badaczami szwedzkimi na bieżąco informować będzie strona Read Write Web.

Wierzymy, że jeśli nie będziemy walczyć z sieciami P2P, mogą one stać się największą rewolucją, jeśli chodzi o dostęp do rozrywki i informacji” – powiedzieli producenci filmu.

Ich zdaniem, zamiast wydawać miliony dolarów na z góry przegraną walkę z piractwem lepiej spróbować wykorzystać możliwości jakie daje Internet.

Podobne sytuacje miały już miejsce wcześniej na rynku muzycznym. Mowa m.in. o zespole Radiohead, który na swojej stronie WWW udostępnił materiał nowej płyty, pozwalając słuchaczom „płacić ile chcą”. Producenci The Tunnel liczą zapewne na wzbudzenie zainteresowania u licznych odbiorców, co może sprawić, że wykupią oni wersję DVD. Ta zawierać będzie alternatywne zakończenie i inne dodatki.

Badanie anonimowego użytkownika dowodzi, iż od 8 stycznia 2010 do 21 stycznia 2011 firmy roszczące sobie prawa autorskie do materiałów, które wyciekły do sieci, pozwały aż 99 924 indywidualnych użytkowników sieci p2p. Większość z nich stanowią użytkownicy sieci BitTorrent, niewielki odsetek osób to użytkownicy ed2k. Z tych wszystkich pozwów 80 zostało oficjalnie przyjętych do sądu, 68 jest wciąż aktywnych, a 70 914 pozwanych wciąż jest w niebezpieczeństwie dosięgnięcia przez ramię prawa.

Pierwszymi, którzy rozpoczęli falę pozwów, byli twórcy filmu „W pułapce wojny” („The hurt locker”). Sprawę zauważyły tzw. trolle praw autorskich, które rozpoczęły zalewać użytkowników sieci p2p pozwami. Najwięcej z nich wystosowali producenci filmów porno.

Taki przebieg sprawy spotkał się z krytyką organizacji Electronic Frontier Foundation. Trolle nie mają tak na prawdę faktycznych dowodów na to, że dany użytkownik pobrał materiał chroniony prawem autorskim. Zmienne IP jest wykorzystywane przez dostawców usług internetowych na masową skalę, dlatego osoba, która dziś posługuje się w światowej pajęczynce takim adresem IP, jutro może posługiwać się innym. Poza tym, z komputerów korzystają także inne osoby, nie tylko domownicy, ale także i goście rodziny. Nigdy nie wiadomo, czy to nie przypadkowy gość nie dokonał złamania prawa autorskiego poprzez pobranie danego materiału. W dyskusji na temat całej sytuacji jeden z użytkowników serwisu TorrentFreak podsunął interesującą analogię – jeśli ktoś ukradnie samochód, a następnie pojedzie nim okraść sklep, to nie karzemy za to przestępstwo właściciela samochodu, a osobę, która dokonała przestępstwa. W tym przypadku firmy zachowują się jak trolle – zasypują użytkowników p2p pozwami i liczą na to, że zapłacą oni grzywnę bezpośrednio, straszeni pozwem sądowym. W ten sam sposób zachowywał się serwis Pobieraczek, który za swoje działanie został ukarany przez UOKiK. Takie działanie jest wysoce niemoralne.

Corynne McSherry z EFF skomentowała tę sprawę tak:

Właściciele praw autorskich mają prawo chronić swoją twórczość, jednakże nie mogą używać do tego takich podłych i nieuczciwych metod. Prosimy sądy o to, by bronili praw każdego z pozwanych użytkowników, zamiast pozwalać tym trollom po prostu pogrywać sobie z systemem.

Arkusz kalkulacyjny z danymi dotyczącymi owych pozwów zostały udostępnione publicznie przez twórcę w Google Docs.

Zaledwie tydzień temu Francja rozpoczęła działalność zapobiegawczą piractwu w ramach kontrowersyjnej ustawy Hadopi, a już na podobny pomysł wpadł jeden z dostawców usług internetowych w Stanach Zjednoczonych – SuddenLink. Firma zdecydowała się odłączać użytkowników od usługi dostępu do internetu po otrzymaniu trzech powiadomień od DMCA, nie zwracając klientom poniesionych kosztów za usługę.

Jeden z klientów, któremu połączenie zostało zablokowane, przeprowadził rozmowę z helpdeskiem firmy, z której wynikło, iż SuddenLink utrzymuje, że do odcinania użytkowników od internetu został zmuszony przez prawo DMCA, co jest bzdurą. Żaden dostawca usług internetowych nie stosował tak drastycznej metody – jedynie Cox odcinał dostęp do internetu swoim użytkownikom, ale na kilka godzin, a nie pół roku!

Torrent My Books, bo o tym serwisie mowa, został stworzony przez dwóch studentów. Ma na celu stanie się serwisem torrentowym z największą na świecie bazą e-booków.

W 2008 roku pośród amerykańskich studentów popularnym serwisem był TextBookTorrents. Młodzi ludzie, na utrzymaniu rodziców, starali się o jak największe oszczędności, dlatego pobierali książki z internetu za darmo. W szczytowym okresie serwis posiadał aż 70 tysięcy użytkowników, z przeszło 20 tysiącami peerów. Po pewnym czasie serwisem zainteresowali się wydawcy książek, został on szybko zdjęty z Sieci w październiku 2008.

Różnica pomiędzy TextBookTorrents, a Torrent My Books jest taka, iż ten drugi serwis nie posiada swojego trackera. Dostarcza jedynie bazę danych plików torrent, nie angażując się w wymianę samych plików książek elektronicznych, co może być dobrym argumentem w przypadku obrony przed oskarżeniami ze strony wydawnictw.

Dodatek, o którym mowa, to Torrent Tweet. Komentarz dodawany na Twittera opatrzony jest unikalnym kodem hash danego torrenta, dlatego wiadomo o jaki torrent chodzi, bez konieczności zapisywania całej jego nazwy, która w niektórych przypadkach nie zmieściłaby się w 140 znakach. Dzięki zastosowanemu rozwiązaniu, Torrent Tweet nie tylko wysyła komentarze, ale w przyjemny sposób pozwala przeglądać komentarze innych, wyciągając tweety o danym tagu z Twittera.

Simon Morris, wiceprezes Produktu w BitTorrent Inc., oznajmił, iż to narzędzie ma posłużyć do łatwiejszego komentowania i zdobywania informacji na temat jakości danego torrenta. Łatwiejszego, gdyż obecnie komentarze rozsiane są po setkach stron, a przeglądanie ich wszystkich nie należy do przyjemności. Torrent Tweet ma za zadanie umieścić wszystkie komentarze w jednym miejscu – na Twitterze, dzięki czemu administratorzy stron www z plikami torrent będą mogli w łatwy sposób zaimplementować system komentowania na swoich stronach. Istnieje masa darmowych skryptów do obsługi Twittera, więc nie jest to żaden problem, a niesie ze sobą ogromną wygodę dla użytkowników.

Wedle doniesień organizacji KEI (Knowledge Ecology International) w ramach projektu ACTA planuje się też powołanie instytucji, która będzie wprowadzać poprawki do ACTA i nadzorować realizację warunków porozumienia w poszczególnych państwach.

Warto zauważyć, iż precedensy, w których do odpowiedzialności pociągnięto właśnie z tytułu ułatwiania naruszania praw autorskich już były. Świetnym przykładem może być wyrok w sprawie isoHunt, gdzie amerykański sąd uznał, iż serwis nie może korzystać z parasola ochronnego, jaki przewiduje dla administratorów serwisów internetowych ustawa Digital Millenium Copyright Act (DMCA). Chodziło o to, że serwis aktywnie zachęcał do łamania praw autorskich, nie mógł się więc skutecznie powołać na wyłączenie odpowiedzialności jaką przewiduje DMCA.

W prawie polskim też jest ustawa podobna do DMCA, która stanowi złoty parasol ochronny dla administratorów portali, pozwalając wyłączyć ich odpowiedzialność za to, co wyczyniają na ich stronach użytkownicy. Mowa tu o ustawie o świadczeniu usług drogą elektroniczną i jej artykule 14, zgodnie z którym:

Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto udostępniając zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania danych przez usługobiorcę, nie wie o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności, a w razie otrzymania urzędowego zawiadomienia lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności niezwłocznie uniemożliwi dostęp do tych danych.

Jednakże i w Polsce tworzy się coraz więcej precedensów, w których ogranicza się skalę działania parasoli ochronnych tego typu (czy jak mawiają Amerykanie “bezpiecznych przystani” – ang. safe harbor), mających w założeniu wspierać rozwój społeczeństwa informacyjnego i e-commerce (w skali Unii Europejskiej przepisy krajowe w tym zakresie są zazwyczaj implementacją m. in. tzw. Dyrektywy o handlu elektronicznym). Jaskrawym przykładem może być choćby zamknięcie lubelskiego forum z linkami do filmów (czytaj na ten temat w artykule Strony z linkami do nielegalnych treści na celowniku policji?).

ACTA, międzynarodowe porozumienie może przyczynić się do wprowadzenia rozwiązań prawnych, które pozwolą na odcinanie internautów od sieci i odbiorą im prywatność w imię walki z naruszeniami praw autorskich. Opinia publiczna nie może jednak śledzić prac nad ACTA, mimo iż dopuszczono do nich przedstawicieli przemysłu rozrywkowego. Wiedza więc o porozumieniu opiera się na przeciekach (odnośniki do niektórych można znaleźć w artykule DI).

Teraz o kolejnym przecieku z prac nad ACTA donosi KEI – działająca na rzecz właściwego dysponowania zasobami wiedzy pozarządowa organizacja, której przedstawiciele twierdzą, że widzieli nieujawnione rozdziały ACTA, które właśnie dotyczą sankcji karnych, nowych instytucji oraz współpracy międzynarodowej.

W szczególności zaś KEI informuje, że Unia Europejska zaproponowała zapisy, które wprowadzają kary za zachęcanie, wspomaganie i nakłanianie do różnych przestępstw – także tych związanych z bezpośrednim lub “pośrednim” łamaniem praw autorskich i pokrewnych – zarówno w celach komercyjnych (w różnym stopniu), jak i całkowicie niekomercyjnych (a więc nawet wtedy, gdy szeroko rozumiane przez ACTA piractwo nie ma w ogóle motywacji finansowej).

Oznacza to wprost, że chodzi m. in. o spenalizowanie także wszelkich amatorskich forów, w których użytkownicy dzielą się po prostu linkami do różnych treści, które są zamieszczone gdzieś na innych serwerach – niekoniecznie z poszanowaniem prawa autorskiego. Tak, jak przypuszczalnie było w przypadku serwisu filmowisko.net, który niedawno zamknięto (dodajmy, że serwis prowadził 16-to latek a o stworzenie forum posądzono niesłusznie jego dorosłego brata, studenta informatyki: o nieznanych kulisach całej sprawy wkrótce napiszę artykuł).

Sprawę tak podsumowuje Dziennik Internautów:

Cel takich propozycji jest oczywisty – chodzi o możliwość karania za prowadzenie takich serwisów, jak choćby The Pirate Bay. Niestety takie prawo otwiera drogę do karania wielu innych dostawców usług, powszechnie uważanych za legalne. Przykładowo wyszukiwarka Google pozwala na znalezienie torrentów i różnych materiałów chronionych prawem autorskim, a więc mogłaby być uznana za serwis pomagający w naruszeniach.

Trudno uwierzyć w to, aby ACTA mogła zabić Google. Może jednak być poważną przeszkodą dla wszystkich raczkujących wyszukiwarek i wielu innych nowych usług. KEI zauważa, że propozycje podobnych przepisów pojawiały się już w Europie nie raz.

Sieci P2P służą tylko transmisji danych między indywidualnymi użytkownikami i nie łamią w żadnym miejscu prawa własności intelektualnej.

– orzekł sąd.

Linkowanie do materiałów to nie to samo co ich hostowanie. A ściąganie dowolnych plików (w tym przez sieci P2P) do prywatnego użytku i bez zamysłu ich komercyjnego użycia, jest w Hiszpanii całkowicie legalne.

Hiszpańskie prawo autorskie jest bardzo nie w smak koncernom fonograficznym i dystrybutorom wszelkiej multimedialnej treści. Należy więc się spodziewać masowych działań lobbystycznych celem zmiany tego stanu rzeczy.

Kazik – kto ściąga, ten k…

We wrześniu minionego roku, w Internecie pojawiła się bardzo emocjonalna reakcja Kazika Staszewskiego, lidera Kultu, na wyciek do sieci niewydanej jeszcze płyty zespołu. Muzyk stwierdził, że „każdy, kto się schyla po kradzione, ten k…” i zagroził wyciągnięciem poważnych konsekwencji. Swoją dezaprobatę wyraził także na forum, pisząc:

Paru z was miałem za przyjaciół, albo co najmniej osoby dobrze mi (nam?) życzące. Niestety, gdy gnój jakiś (którego już mamy) włamał mi się do domu, ochoczo ten czy ów rzucił się na rozdawane łupy. Nie myślałem. W swojej naiwności myślałem o jakiej takiej lojalności. No cóż.
Ta płyta była dla mnie najważniejszą od wielu,wielu lat – tym bardziej boli, że ten czy ów bez zastanowienia nasrał na nią. Tego się doprawdy nie spodziewałem. I każdy, który to zrobił (a są tacy też co bez krępacji chwalą się tym) niech się do mnie nie zbliża, bo ręki mu nie uścisnę. Na występy również nie zapraszam.

Kazik udzielił również szeregu wywiadów, w których tłumaczył dziennikarzom, dlaczego uważa ściąganie z Internetu za kradzież:
“Kiedy sprzedaje się jedna płyta z dziesięciu, to nasza praca zaczyna być działalnością charytatywną, prawie hobby”.

Forum Kultu ciągle istnieje, a dyskusja odnośnie wycieku albumu do sieci ma już wiele postów. Głosy, jakie się na nim pojawiają, są dosyć zróżnicowane.

Z jednej strony, internauci stoją murem za Kazikiem, godząc się z jego opinią:

Słuchając te wszystkie “za” i “przeciw” moim zdaniem Kazik ma rację. Komuś nie starczyło cierpliwości i wrzucił płytę w internetowy obieg 2 tyg. przed premierą. Ja sobie cierpliwie czekam i mi korona z głowy nie spadnie. Chodzimy na koncerty, bijemy brawo, klepiemy po ramieniu a tu za plecami ktoś za przeproszeniem Kazimierzowi “dupę obrabia”. Miejmy tylko nadzieję iż osoba ta zostanie odnaleziona i ukarana.

Z drugiej natomiast, pojawiają się także głosy, biorące „piratów” w obronę:

Nie potępiałbym do końca jednak tych, którzy ten materiał ściągnęli. Nie robiłbym tego tak radykalnie i stanowczo z kilku powodów. W większości przypadków wygrała ludzka ciekawość, a nie chęć podjebania czegoś. Wygrała ciekawość przede wszystkim tych, którzy tę kapelę szanują i lubują najbardziej. Ciekawość tych, którzy kupują wszystkie płyty i dbają o nie bardziej niż o wiele droższe i cenniejsze przedmioty.

Polscy artyści „po Kaziku”

Reakcja Kazika wywołała istną lawinę wypowiedzi zarówno internautów, jak i innych artystów. Temat wywołuje zróżnicowane reakcje i nierzadko – emocjonalne deklaracje. Część z internautów zajęła stanowisko zbliżone do blogera, który napisał:

Czy należy walczyć z procederem, który najczęściej ma źródło głęboko wewnątrz grupy ludzi odpowiedzialnych za powstanie i promowanie płyty? I jak z nim walczyć, skoro jest elementem strategii marketingowej (w wielu przypadkach, nie zawsze)?

Pojawiły się także wypowiedzi innych artystów, podzielających zdanie Kazika, m.in. Kayah, która przyznała, że jej syn także ściągał z sieci, jednak „dostał po łapach”.

Zorganizowana została również pierwsza polska debata o piractwie. Spotkanie to miało zbliżyć do siebie dwie grupy – z jednej strony: zwolenników wolnej kultury, z drugiej natomiast: artystów.

Zarówno ta debata, jak i wiele innych dyskusji, które pojawiły się w internecie, dowiodły, jak poważnym problemem staje się piractwo sieciowe.

Przypadek OdSiebie.com

Na początku listopada 2009 głośno było o zatrzymaniu administratorów wrocławskiego serwisu hostingowego OdSiebie.com przez policję. Podejrzewano ich o paserstwo nielegalnych plików i oprogramowania, a także poważne zaniedbania związane z prowadzeniem takiego portalu. Mówiło się również o tym, że policja rozważa kontrolę legalności oprogramowania posiadanego przez najbardziej aktywnych użytkowników tego serwisu.
Zarzuty, że OdSiebie.com wspiera piractwo internetowe, pojawiały się już od kilku miesięcy. Jednak założyciel serwisu odpierał je wówczas, twierdząc, że użytkownicy w pełni ponoszą odpowiedzialność za zamieszczane przez siebie pliki, zaś serwis namawia, by na serwerach umieszczano wyłącznie te pliki, do których internauci faktycznie mają prawa.

W sierpniowym Megapanelu OdSiebie.com zajmowało wysokie, 11. miejsce w kategorii społeczności. Serwis mógł pochwalić się 2,2 mln realnych użytkowników, generujących ok. 100 mln odsłon w skali miesiąca. Dawało mu to w notowaniu wyższą pozycję od międzynarodowych serwisów społecznościowych – Facebooka i MySpace. Ta popularność serwisu umożliwiała jego twórcy zarabianie na reklamach wyświetlanych użytkownikom.

Jak twierdzi portal DobreProgramy.pl zarobki z reklam sięgały nawet 50 tys. złotych miesięcznie.

OdSiebie.com nie był jednak jedynym tego typu portalem w polskim interncie – w Megapanelu odnaleźć można wiele podobnych, równie popularnych serwisów. Jednak wobec żadnego z nich nie miała miejsca dotychczas podobna akcja policji (jeżeli chodzi o ewentualne teorie spiskowe, warto przeczytać komentarz na ten temat).

Alternatywa w sieci?

W opozycji do zaistniałej sytuacji, podejmowane są dzialania, które mają zapobiegać tego rodzaju naruszeniom prawa autorskiego. Rząd francuski podjął decyzję o wprowadzeniu „pakietu antypirackiego”, zezwalającego na odcinanie od sieci osób naruszających prawo autorskie. Zbliżone pomysły pojawiły się także w Wielkiej Brytanii.
Ostatnio na blogach i portalach o tematyce prawnej zwrócono uwagę na nowy serwis Authalia.com. Stworzony on został z myślą o ochronie interesów twórców. Jako Globalne Biuro Rejestracji utworów i praw autorskich, ma on wydawać elektroniczne Certyfikaty Autorstwa twórcom utworów. Jednak taka działalność wywołuje u ekspertów ambiwalentne uczucia i budzi niemałe kontrowersje. Jak stwierdził Olgierd Rudak na swoim blogu Lege Artis:

w jakim celu należałoby “certyfikować” utwory, skoro zgodnie z ustawą o prawie autorskim każdy utwór podlega ochronie od chwili ustalenia, zaś ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Na początku 2010 roku ruszył również nowy wrocławski serwis – biteo.pl. Ma on stanowić platformę legalnej wymiany plików. Użytkownik udostępnia swoje pliki, sprzedając je z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Uzyskuje on również możliwość dokonywania zakupu innych plików. Serwis wzorowany jest na Tradebit.com, z powodzeniem funkcjonującym na rynku międzynarodowym.

Być może taka handlowa wymiana okaże się skutecznym sposobem na kontrolę pobierania i rozpowszechniania plików i ureguluje kwestie legalnego źródła utworu- pliku. A przy okazji słuszną ideą takich działań jest edukowanie i uświadamianie użytkownikom Internetu, że to, co znajduje się w sieci, nie oznacza zezwolenia na bezpłatne kopiowanie i rozpowszechnianie, a jedynie bezpłatną dostępność. Należy pamiętać o tym, że ignorantia iuris nocet , czyli nieznajomość prawa szkodzi.

Tekst pierwotnie opublikowany na stronie nowemedia.org.pl

W ostatnich latach było wiele prawnych interwencji (sądowych i pozasądowych) wobec właścicieli i użytkowników serwisów BitTorrent. Zazwyczaj jednak inicjatorem wszelkich akcji były koncerny filmowe i muzyczne.

Sytuacja się zmieniła odkąd ostatnio do walki z serwisami torrentowymi dołączył Microsoft, który pozwał zarówno operatora serwisu LinkoManija, Kestasa Ermanasa, jak i prowadzoną przez niego firmę.

Wspomniany serwis BitTorrentowy znajduje się w rankingu dziesięciu najbardziej oglądanych stron na Litwie. Powództwo wytoczone przez lokalny oddział zostało zaaprobowane przez amerykańską centralę Giganta z Redmond.

Pozwanemu zarzuca się pomocnictwo w łamaniu praw autorskich do Microsoft Office 2003 i 2007 poprzez zaangażowanie w prowadzenie i rozwijanie trackera BitTorrent. Powództwo opiewa na łączną kwotę 43 milionów odszkodowania. Sąd w postępowaniu zabezpieczającym zamroził już konta Kestasa Ermanasa i jego firmy.

Sam pozwany jest wstrząśnięty procesem. Twierdzi, że zostały pozwane „niewłaściwe osoby”. W szczególności podnosi, iż od początku bieżącego roku nie prowadzi on już serwisu LinkoManja (prowadził go do grudnia ubiegłego roku). Jest zaskoczony procesem i zarzuca Microsoftowi, że nigdy nie zgłaszał żądania usunięcia żadnych torrentów z serwisu.

Ponadto Kestas rzekomo oferował nawet współpracę z podmiotem praw autorskim do pakietów Office. Domagał się jedynie od producenta przekazania linków do torrentów, które odnoszą się do chronionych prawem autorskim plików dystrybuowanych niezgodnie z prawem (zgodnie z obowiązującą w Unii Europejskiej i w większości cywilizowanych krajów zasadą „notice and takedown”). Wedle byłego właściciela serwisu torrentowego, Microsoft jednak nigdy nie odpowiedział na ofertę pomocy w ochronie jego praw.

Przypomnijmy, że w Polsce istnieje również zasada „notice and takedown”. Stosowanie się do niej wyłącza odpowiedzialność administratora serwisu za działania użytkowników.

Ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

Art. 14.
1. Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto udostępniając zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania danych przez usługobiorcę, nie wie o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności, a w razie otrzymania urzędowego zawiadomienia lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności niezwłocznie uniemożliwi dostęp do tych danych.
(…)

Na koniec warto odnotować, że w listopadzie zeszłego wspomniana na wstępie organizacja antypiracka LANVA zgłosiła na policję zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez 106 użytkowników litewskiego trackera (na podstawie wydruku listy IP peerów z programu uTorrent). Proces jednego z użytkowników ma zacząć się już w tym miesiącu.

μTorrent, klient sieci p2p dostępny w wersji na Windows i MacOSX, w dodatku na dwie architektury – x86 i PowerPC – ma w zamyśle twórców poszerzyć grono swoich użytkowników dzięki nowym, zaskakującym funkcjom.

Jedna z nowości to Falcon – usługa aplikacji umożliwiająca zarządzanie nią zdalnie. Bez konieczności specjalnej konfiguracji serwera na własnym komputerze, bez konieczności konfiguracji domowej sieci LAN, Falcon udostępnia nam wygodny webowy interfejs do zarządzania μTorrentem uruchomionym na naszym komputerze. Interfejs Falcona jest w pełni funkcjonalny – umożliwia dodawanie nowych torrentów, zatrzymywanie, wznawianie dotychczasowych etc. Twórcy uznają tę funkcję za jedną z ważniejszych obecnie w rozwoju μTorrenta. Falcon jest obecnie dostępny jedynie dla wybranych, do których można dołączyć zgłaszając się na odpowiedniej stronie.

Kolejną funkcją, nad którą pracują twórcy μTorrenta, jest streaming multimediów. Programiści mówią, iż chcą zmienić dotychczasowy nawyk związany z konsumowaniem treści multimedialnych. Obecnie użytkownicy zmuszeni są do oczekiwania na zakończenie pobierania danego pliku multimedialnego, zanim będą w stanie go obejrzeć. W aplikacji ma pojawić się możliwość oglądania multimediów w trakcie ich pobierania.

Kolejną funkcją jest „Easy Sharing”. Spodziewa się, iż będzie to jedna z głównych przyczyn szybkiego wzrostu liczby użytkowników programu. Dzięki tej funkcji każdy obecny użytkownik μTorrenta może w łatwy, zautomatyzowany sposób, przygotować specjalne hiperłącze do pliku zawierającego instalator aplikacji wraz z wybranym plikiem torrent.

Ostatnią funkcją, o której warto wspomnieć, a która jest na razie owiana tajemnicą, to wyszukiwarka torrentów. Twórcy aplikacji nie chcą jednak podzielić się informacją na temat tego, w jaki sposób wyszukiwanie ma się odbywać – czy powstanie specjalna baza danych z plikami torrent czy też wykorzystywane będą zasoby dotychczasowych serwisów z plikami torrent, takich jak ThePirateBay.

Gdyby tego było mało, programiści wciąż pracują nad zwiększeniem szybkości aplikacji, poprawieniem interfejsu użytkownika i zwiększeniem bezpieczeństwa plików.

Firma ACS: Law wysyłała w Wielkiej Brytanii tysiące listów, w których twierdzi, że adresaci korespondencji nielegalnie ściągali chronione prawem autorskim materiały. Kancelaria proponuje im 500 funtów za ugodę i umorzenie sprawy. Sęk w tym, że wiele osób, które otrzymały te wyzwania nie ma pojęcia o co chodzi, bo nie ściągała nielegalnie żadnych plików. W szczególności nie korzystała z żadnych sieci p2p.

ACS:Law twierdzi jednak, że jej metody są w porządku i zapowiada, że zamierza wysłać jeszcze więcej takich wezwań.

Czytaj więcej o sprawie.

W listopadzie pisałem o tym, iż The Pirate Bay zamyka swojego trackera z racji odpowiednich możliwości technologicznych pozwalających na istnienie sieci Torrent bez konieczności istnienia owego trackera. Gdyby tego było mało, Piraci namówili administratorów innych stron indeksujących torrenty, by wprowadzili obsługę magnetycznych linków w swoich serwisach. Ruch giganta spowodował natychmiastowe dodanie obsługi linków magnetycznych w większości programów p2p, które tej funkcji nie posiadały. Te, które nie zostały wzbogacone o tę funkcjonalność, powinny zostać właśnie teraz, gdyż nadchodzi nowe – TorrIndex indeksujący torrenty, udostępniający je tylko w formie mangetycznych linków.

Zrezygnowanie z hostowania plików .torrent pozwoli serwisowi zaoszczędzić duże kwoty związane z pokrywaniem kosztów transferu danych z/do serwera. By przedsięwzięcie było możliwe, magnetyczne linki w serwisie TorrIndex zawierają informacje o trackerze z oryginalnego pliku .torrent, są one także odpowiednio sformatowane tak, by wyświetlały się w naszych klientach sieci BitTorrent prawidłowo.

TorrIndex nie tylko zbiera hiperłącza z różnych stron, ale także pozwala dodawać magnetyczne linki bezpośrednio na swojej stronie. Twórca serwisu twierdzi, iż wszystko jest zautomatyzowane, hiperłącza zebrane z innych stron są automatycznie dopasowywane i umieszczane w odpowiedniej kategorii.

BCC wraz z nieznanym dotąd serwisem Capital24.tv organizuje pogadankę, w której wystąpi człowiek z MSWIA, Microsoftu, BCC, Policji, TransData i Hirek Wrona.

Zapowiedź na Capital24.tv brzmi następująco:

Unia Europejska wprowadziła dyrektywę pozwalającą policji i innym organom ścigania na odcinanie piratów od internetu, po uzyskaniu zgody sądu. Na odcięcie od sieci piratów, wymieniających się objętymi prawami autorskimi plików,  zdecydowały się już Francja i Wielka Brytania. Kiedy Polska?

Co ciekawe ani w UE ani w Wielkiej Brytanii nie ma odcinania piratów od Internetu a we Francji ustawa HADOPI została 4 dni temu zawieszona! Cytuję:

CNIL zablokował ustawę HADOPI. Zdaniem tego departamentu rządowego,  prawo to narusza podstawowe założenia zarówno unijnej, jak i francuskiej  konstytucji, która „gwarantuje obywatelom wolność i prywatność”.

W spotkaniu wystąpią:

• Microsoft
• Policja – która dostała ostatnio Złote Blachy od koalicji trzech firm za zamknięcie serwisu hostingowego Odsiebie.com
• MSWIA – które ma podpisaną umowę z Microsoftem na tańsze oprogramowanie
• Hirek Wrona – co jak co, współpracujący ze ZPAV, jedną z trzech organizacji Koalicji Antypirackiej, która rozdaje Złote Blachy
• TransData – partner Microsoftu z kilkudziesięcioma ukończonymi szkoleniami  tej firmy

Plan spotkania będzie prawdopodobnie następujący:

1. Ile przemysł muzyczny traci na piractwie
2. Jak DRM i jego nowe wersje chroni artystów
3. Ile miejsc pracy powstałoby dzięki zlikwidowaniu piractwa
4. Jak ciężka jest dola artysty
5. Jakie kary są przewidziane dla piratów

Czego jednak pewnie się nie dowiemy z tego spotkania:

1. Dlaczego piraci kupują więcej muzyki?
2. Jak zespół muzyczny Nine Inch Nails zarobił w 2 dni 750 tysięcy dolarów umieszczając muzykę w Internecie?
3. Dlaczego Paulo Coelho stał się najpopularniejszym pisarzem na świecie i jaki wpływ miało to, że umieszczał w sieciach P2P książkę Alchemik?
4. Dlaczego mechanizm DRM zablokował film Avatar w niemieckich kinach?
5. Dlaczego Linux i OpenOffice dystrybuowane są przez P2P?
6. Dlaczego tak trudno kupić muzykę i filmy legalnie przez Internet w Polsce?
7. Ile artyści zarobiliby, gdyby zaczęli używać Internetu i P2P do promocji swojej twórczości?

Oczywiście lista pytań jest dłuższa, ale te pytania to już temat na dobre 3-4 prawdziwe  debaty. No ale dość już tego gadania o sprawach błahych, wróćmy do naprawdę ważnych tematów:

1. Jak wygląda sprawa projektu tajnej listy cenzorskiej Internetu, nad którym obraduje sejm?
2. Jak długo jeszcze policja będzie blokować stronę odsiebie.com bez wyroku sądu?

Orzeczenie to jest echem wydarzeń z sierpnia 2008 r., kiedy to jedna z prokuratur wydała lokalnym dostawcom internetu nakaz zablokowania swoim klientom dostępu do słynnego szwedzkiego serwisu The Pirate Bay. Administratorzy witryny odwołali się od tej decyzji – i w sądzie wyższej instancji wygrali (sąd orzekł, że włoska prokuratura nie może doprowadzić do cenzurowania strony WWW z innego kraju).

Ale prokurator nie zrezygnował – sprawa trafiła do Sądu Najwyższego, a ten właśnie uznał, że oferowanie odnośników do pirackich kopii materiałów multimedialnych jest przestępstwem i dlatego blokada z 2008 r. była legalna. Sąd potwierdził tym samym, że odpowiednie instytucje (czyli np. prokuratura) mogą bez większych problemów doprowadzić do zablokowania dostępu do witryn bittorrentowych (tzn. oferujących odnośniki do plików dostępnych w sieci BitTorrent).

Więcej o uzasadnieniu werdyktu… (po polsku)

W dniu 21 grudnia 2009, Sąd Federalny Stanów Zjednoczonych w Kalifornii orzekł, że isoHunt jest rzeczywiście winny naruszenia prawa autorskiego USA w drodze pomocnictwa i podżegania. Stwierdził przy tym, iż w serwisie promowano słowa i zachowania mające na celu naruszanie praw autorskich.

Zwracając uwagę na podobieństwa między tą sprawą i wcześniejszymi, dotyczącymi innych serwisów wymiany plików, takich jak Napster czy Grokster, sędzia Stephen Wilson stwierdził, że pełny proces nie jest wymagany i wydał na wniosek powoda wyrok w trybie przyspieszonym, tzw. summary judgement (bez udziału ławy przysięgłych; u nas istnieje trochę podobna instytucja – wyrok wstępny, w którym sąd orzeka co do zasady o zasasadności roszczenia, nie orzekając jeszcze o wysokości np. odszkodowania).

Jak zauważył Michael Geist, sąd uznał, że isoHunt odpowiada za pomocnictwo i podżeganie a tym samym nie może skorzystać z instytucji wyłączenia odpowiedzialności administratora za treści zamieszczane w serwisie przez użytkowników, którą statuuje Digital Millenium Copyright Act (DMCA).

Sąd podał jako przykład zachęcania użytkowników do popełniania naruszeń istnienie sekcji “Home Box Office” na isoHunt. W sekcji tej wymienione było m. in. 20 najbardziej dochodowych filmów USA, dla których użytkownicy zostali zaproszeni do przesyłania odpowiednich torrentów.

Zdaniem sądu, poprzez wprowadzenie tej funkcji, pozwani zaangażowali się bezpośrednio w namawianie do czynności naruszających prawo”.

Sąd stwierdził, że kolejnymi dowodami rzeczywistych intencji administratorów isoHunt, są takie kategorie serwisu jak “Top 20 Movies”, które zawierają odwołania prawie wyłącznie do plików naruszających prawo. Pozwana natomiast nigdy nie usunęła elementów tej listy, tym samym wiedziała o naruszeniach, niemniej nie podjęła żadnych działań w celu ich zaniechania.

Na koniec warto zauważyć, iż w Polsce i Unii Europejskiej istnieją podobne regulacje do tych zawartych w DMCA. Chodzi o ustawę z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz.U. 2002.144.1204). Okazuje się jednak, że zdaniem amerykańskiego sądu, w przypadku zakwalifikowania działalności administratorów jako pomocnictwo czy podżeganie do naruszenia prawa, nie mogą się oni powoływać na to, że nie mają oni wpływu na treści zamieszczane przez użytkowników ich serwisów i wyłączenie w związku z tym ich odpowiedzialności. W związku z tym nasuwa się np. pytanie, jak w świetle amerykańskiego orzeczenia i polskiego prawa ocenić działalność takich serwisów jak np. www.darkwarez.pl

Problematyka ta jest szerzej wyjaśniona i omówiona w oryginalnym artykule i komentarzu zamieszczonym w serwisie prawa nowych technologii NoweMEDIA.

Hiszpański sąd oświadczył, iż strony internetowe zorientowane na dzielenie się plikami, do których użytkownicy nie posiadają odpowiednich praw, są nielegalne i powinny zostać zamkięte. Decyza sądu dziwi, gdyż, jak wielu pamięta, całkiem niedawno uniewinniono mężczyznę, który pobrał 3322 filmy z sieci p2p. Po decyzji sądu, rząd zdecydował podjąć się odpowiednich działań i zaproponował zmianę prawa. Nowe prawo umożliwiałoby blokowanie stron bez rozprawy sądowej, zupełnie tak, jak wyobrażał sobie to nasz premier Donald Tusk.

Kontrowersyjna decyzja rządu spowodowała falę protestów. Grupa Hacktivistas ruszyła z kampanią przeciwko pomysłowi hiszpańskiego rządu. Nazwa kampanii – La lista de Sinde – nawiązuje do hiszpańskiej nazwy filmu Schindler’s List oraz do samej listy stron do zablokowania, na której znajduje się aż dwieście pozycji. Strona internetowa kampanii umożliwia i zachęca do umieszczania na swoich stronach internetowych i blogach specjalnych ramek, które umożliwiają przeszukiwanie katalogów plików torrent różnych serwisów, m.in. isoHunt.

Jeden z członków Hacktivistas informuje o założeniach akcji:

Celem akcji jest powiedzenie rządowi ‘jeśli zamierzacie zamknąć owe 200 stron, tutaj jest 200 tysięcy innych, zatem musicie zablokować cały Internet!’ Jesteśmy pewni, że w momencie, gdy pula stron, które powinny być zablokowane, powiększy się, zniechęci to rząd do zamierzanych działań, zamknięcie takiej ilości stron nie będzie im odpowiadać.

Twórca serwisu, Nicholas, powiedział, iż jego mottem jest „Simply, simplify, simplistically!”, czyli prostota. Jego serwis przypomina nową wersję Google z funkcją delikatnego wejścia (fade-in). Nerrot jest niesamowicie prosty w użyciu. Posiada jedynie jedno pole tekstowe do wprowadzenia nazwy pliku, który poszukujemy, oraz przycisk do zatwierdzenia naszego wyboru. Mechanizm przeszukuje bazę danych torrentów, po czym na nasze zapytanie nie zwraca listy z dostępnymi plikami torrent, a zwraca nam jeden, konkretny plik torrent, który zostanie uznany za najbardziej pasujący do zapytania. Przypomina to trochę metodę „Szczęśliwy traf” dla wyszukiwań stron internetowych w wyszukiwarce Google.

Nicholas poinformował, iż obecna wersja serwisu to beta 0.5. W przyszłości planuje dodać wiele nowych funkcjonalności, np. serwowanie pliku nie tylko najlepiej odpowiadającego nazwą, a także z największą ilością udostępniających (seeds). Nerrot posiada już pewien zabawny akcent – specjalną grafikę pokazywaną w momencie niemożliwości znalezienia odpowiedniego pliku torrent dla zapytania użytkownika:

Powiemy czy korzystanie z sieci p2p jest legalne oraz czym jest tzw. dozwolony użytek. Poruszymy też aktualne gorące tematy: