W 2004 r. Belgijskie Towarzystwo Autorów i Wydawców Kompozytorów (SABAM) wniosło do sądu sprawę przeciw dostawcy internetowemu Scarlet domagając się nałożenia na niego obowiązku zainstalowana systemu monitorowania, filtrowania i blokowania aktywności internetowej jego klientów, w przypadku gdy Ci dzielą się lub pobierają treści chronione prawami autorskimi należącymi do członków SABAM.

Belgijski Sąd Apelacyjny postanowił skierować pytanie prawne do Trybunału Sprawiedliwości UE w celu ustalenia, czy dostawca internetu faktycznie musi na podstawie zarządzenia sądu wdrożyć system filtrowania i blokowania treści zamieszczonych na internecie w celu ochrony praw własności intelektualnej.

Rzecznik Generalny Pedro Cruz Villalon w swej opinii (poprzedzającej wyrok sądu) uznał, że tego typu wymóg, który nie ma oparcia w ustawach, narusza co do zasady prawa podstawowe, a dokładnie prawo prywatności oraz prawo do ochrony danych osobowych. Rzecznik Generalny podkreślił również w uzasadnieniu swej decyzji, że zarządzenie sądowe nakładające na providerow wspomniane obowiązki naruszają prawo, ponieważ może ono dotknąć nieokreślonej liczby osób, niezależnie od tego czy są one klientami Scarlet czy tez nie i niezależnie od państwa z którego pochodzą lub maja siedzibę.

Opinia rzecznika nie wiąże Trybunału Sprawiedliwości UE ale bardzo często znajduje swoje odzwierciedlenie w treści wyroku. Na sam wyrok będzie trzeba jeszcze poczekać, ale opisywana opinia jest o tyle wartościowa, że jako jedna z pierwszych wyznacza pewien standard w podejściu sądu unijnego do ochrony praw podstawowych w kontekście filtrowania sieci.

O powrocie groźby filtrowania sieci pisaliśmy miesiąc temu w kontekście stanowiska rządu w sprawie unijnego projektu mającego na celu walkę z dziecięcą pornografią (w tym w Internecie). Rząd poparł w nim blokowanie i usuwanie treści tego typu z zasobów Internetu. Blokowanie oznacza de facto wprowadzenie infrastruktury cenzurującej sieć.

Projekt ten miał być następnie dyskutowany w ramach szerokich konsultacji społecznych. Jak się jednak okazało, a dokładnie jak się wymsknęło podczas dzisiejszego spotkania w sali świetlikowej KPRM Zbigniewowi Wronie, Podsekretarzowi Stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości, stanowisko to już jest ustalone i zakłada, że to dostawcy Internetu będą odpowiedzialni za blokowanie stron internetowych, tak aby polscy internauci nie mieli do nich dostępu. Minister sprzedał tę informację jako dobrą wiadomość, ponieważ wybrano opcję „miękką”. Opcja „twarda”, którą też rozważano, a którą minister uznał za „absolutnie niedopuszczalną”, przenosiłaby obowiązek filtrowania bezpośrednio na rząd (czyli najprawdopodobniej blokowanie byłoby obligatoryjne, na podstawie listy sporządzanej na przykład przez ABW).

Relację z dzisiejszego, spokojnego poza tą kwestią, spotkania przeprowadziłem też na żywo przez blipa. Swoją relację napisał też Piotr Waglowski, koncentrując się na retancji danych i kosztach działania administracji

Aktualizacja 9.4.2011: Maciej Budzich wrzucił nagranie ze spotkania. Oto ono:

A tu druga część, już tylko nagranie audio (kolejna godzinka):

Rok temu w polskim Internecie zawrzało, gdy Premier Tusk chciał w ramach ustawy hazardowej wprowadzić Rejestr Stron i Usług Niedozwolonych – „indeks” stron podlegających blokowaniu. Pod wpływem protestów premier wycofał się z tego pomysłu. Teraz jednak Ministerstwo Sprawiedliwości – w imieniu Polski – poparło blokowanie stron internetowych z tzw. pornografią dziecięcą, zaproponowane przez Komisję Europejską.

Cała nadzieja w Parlamencie Europejskim. W lutym parlamentarna Komisja Wolności Obywatelskich odrzuciła ideę obowiązkowego blokowania stron we wszystkich państwach UE, natomiast wzmocniła obowiązek usuwania z sieci nielegalnych treści. Tekst po poprawkach jest wciąż daleki od ideału, ale koncentruje się na zapewnieniu realnej ochrony dzieci oraz mniej zagraża wolności w Internecie. Dlatego spotkał się z poparciem aktywistów i organizacji pozarządowych.

Niestety rządy wielu państw członkowskich UE – w tym Polska – sprzeciwiają się zaproponowanym przez Parlament poprawkom. Europosłowie poddani są teraz bardzo silnej presji ze strony zwolenników obowiązkowego blokowania stron. Dlatego zależy nam na tym, aby usłyszeli, jak wiele osób w Polsce sprzeciwia się blokowaniu sieci.

Dlaczego filtrowanie stron z pornografią dziecięcą jest złe?

Wydaje się, że nie ma nic złego w odgórnym cenzurowaniu Internetu, w celu wyeliminowania z niego treści nielegalnych, związanych np z pornografią dziecięcą. Nic bardziej mylnego. Oto zestaw powodów dla których takie działanie przynosi odwrotny skutek do zamierzonego:

1. Blokowanie stron nie działa, tj. nie ogranicza dostępu do pornografii dziecięcej.
2. Niedozwolone treści, takie jak pornografia dziecięca, można i należy skutecznie usuwać – a nie blokować!
3. Blokowanie w walce z przestępczością seksualną wobec dzieci przynosi odwrotny skutek od zamierzonego. Używa się go do ścigania sprawców, ale w efekcie służy im ono jako mechanizm wczesnego ostrzegania.
4. Blokowanie jest jak zamiatanie pod dywan. Zablokowane strony wcale nie znikają!
5. Blokowanie jednego typu treści stwarza realne ryzyko objęcia cenzurą (zależnie od koniunktury politycznej) innego typu treści.

Akcja STOP Cenzurze powraca!

Z zeszłym roku aż 70 tysięcy osób poparło akcję Grupy OSmedia „Stop cenzurze w Internecie”. W związku z tym, że problem powraca, na stronie www.stopcenzurze.eu uruchomiony został ponownie formularz umożliwiający wyrażenie sprzeciwu działaniom rządu prowadzącym do wprowadzenia cenzury. Do tej pory podpisało się już pod akcją prawie 80 tysięcy osób! Na stronie znajduje się też komplet informacji, dzięki którym każdy może teraz napisać list do Ministerstwa Sprawiedliwości lub dowolnego z europosłów i zaprotestować przeciw filtrowaniu Internetu opowiadając się za neutralnością sieci. Oby przyniosło to skutek w postaci wycofania się polskiego rządu z poparcia propozycji Komisji i sprzeciwienia się cenzurowaniu sieci pod dowolnym pretekstem.

Nowe logo akcji

Potwierdza to oficjalne stanowisko rządu, ogłoszone na Radzie Unii Europejskiej 3 grudnia 2010 r. Trudno oprzeć się wrażeniu, że rząd chce „wyprać” w Brukseli niepopularną w kraju politykę. Projekt kontrowersyjnej dyrektywy trafi na głosowanie w Parlamencie Europejskim oraz, jeszcze raz, pod obrady Rady Unii Europejskiej. Mamy szansę wpłynąć zarówno na stanowisko polskich eurodeputowanych, jak i polskiego rządu.

Znów potrzebujemy Waszego wsparcia!

Co możesz zrobić?
1. Podpisz się pod akcją na stronie stopcenzurze.eu i dołącz do 80 tysięcy osób, które to już zrobiły.
2. Zostań fanem StopCenzurze na Facebooku i zapros do grupy znajomych. Tak, wiemy jak bardzo lubicie Facebooka, ale to dobre narzędzie do propagowania takich akcji.
Oczywiście wysyłamy też link do akcji mailem, piszemy o niej na swoim blogu, wysyłamy informacje do zaprzyjaźnionych dziennikarzy, żeby zainteresowali się akcją, bo niestety w dzisiejszych czasach, jeśli o czymś nie jest głośno w mediach, to polityk to pomija.
3. Napisz do swojego posła i europosła! Oraz do Ministra Sprawiedliwości.
Proponowane trzy wzory listów oraz adresy znajdziecie na stronie akcji.

Zgłaszajcie w komentarzach wszelkie uwagi i pomysły, jak zwrócić uwagę naszych polityków, a w szczególności rządu, bo teraz premier Tusk ma pałeczkę i może albo zatwierdzić cenzurę, albo się jej sprzeciwić, tak jak zrobił to m.in. rząd Niemiec.

Firma złożyła właśnie skargę do Komisji Europejskiej uzupełniając w ten sposób wcześniejszą, skierowaną przeciw Google. 1PlusV, odpowiedzialna m.in. za stworzenie wyszukiwarki Ejustice.fr, twierdzi, że Google nie pozwala stronie używać reklam Adsense, by zarabiać pieniądze i przez to blokuje konkurencję na rynku i rozwój specjalistycznych wyszukiwarek. Firma niestety nie sprecyzowała w jaki sposób Google uniemożliwia jej korzystanie z usługi AdSense, ale możliwe że Google wprowadza restrykcje dotyczące użycia przez 1PlusV niektórych słów kluczowych.

To nie pierwsze starcie między producentami wyszukiwarek internetowych. 1PlusV złożyła pierwszą skargę prawie rok temu, kiedy Google usunął jej stronę ze swojego indeksu, w rezultacie czego odwiedziny strony Ejustice.fr spadły tak gwałtownie, że strona stała się praktycznie niewidoczna w Internecie. Wówczas 1PlusV sprzymierzyła się ze stroną Foundem zajmująca się porównywaniem cen, obecnie znaną jako Ciao! (będącej w posiadaniu Microsoft), oskarżając Google o ograniczanie konkurencji poprzez obniżanie rankingu strony w wyszukiwarce Google. Firmy twierdziły że Google przeszkadza rozwinąć się stronie zmieniając algorytmy w celu uzyskania korzyści. Google odpierała te zarzuty twierdząc z kolei, że Ejustice naruszała zasady określone przez Google dot. tego jak sprawić by strona była łatwo odnajdywana przez wyszukiwarkę.

Bruno Guillard, właściciel 1plusV, podkreślił że postępowanie które Komisja Europejska wszczęła przeciw Google w listopadzie zmieniło sytuację do tego stopnia, że strony Ejustice znalazły się ponownie w wynikach wyszukiwania. Wspomniał również że niestety ofiarą zabiegów Google padła inna strona obsługiwana przez 1PlusV, Eguides.fr. Francuska firma straciła przez to intratny kontrakt z francuską biblioteką narodową na udostępnienie ich zasobów online.

Obecnie Google jest na etapie wyjaśniania sprawy przed Komisją. Firma tłumaczy się twierdząc, że użytkownicy chcą znaleźć strony które oferują użyteczne informacje, nie zaś strony które kolekcjonują setki wyjściowych linków po to by użytkownicy musieli dalej na nie klikać poszukując danych. Komisja daje Google czas by odpowiedzieć na zarzuty przed podjęciem dalszych kroków.

Plakat promocyjny akcji

Oto polskie tłumaczenie oświadczenia umieszczonego przez Parlament Europejski na stronie smile29.eu:

OŚWIADCZENIE PISEMNE zgodnie z art. 123 Regulaminu
w sprawie utworzenia systemu szybkiego ostrzegania przed pedofilami i osobami molestującymi seksualnie Tiziano Motti, Anna Zaborska

Oświadczenie pisemne w sprawie utworzenia systemu szybkiego ostrzegania przed pedofilami i osobami molestującymi seksualnie

Parlament Europejski:
– uwzględniając własną rezolucję z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie eliminacji przemocy wobec kobiet,
– uwzględniając komunikat COM(2007) 267 w sprawie zwalczania cyberprzestępczości,
– uwzględniając art. 123 Regulaminu,
A. mając na uwadze konieczność utrzymania wysokiego poziomu wirtualnej demokracji oferowanego przez Internet bez narażania na ryzyko kobiet i dzieci,
B. mając jednakże na uwadze, że nadużywanie możliwości oferowanych przez technologię może ułatwić akty pedopornografii i molestowania seksualnego,
C. mając na uwadze, że Internet oferuje swobodę działania także pedofilom i osobom molestującym seksualnie, stawiając ich na równi z uczciwymi obywatelami i czyniąc ich trudnymi do zidentyfikowania także dla władz publicznych,

1. zachęca Radę i Komisję do podjęcia działań w związku z komunikatem COM(2007) 267;
2. zwraca się do Rady i Komisji o wdrożenie dyrektywy 2006/24/WE z jednoczesnym rozciągnięciem jej na wyszukiwarki w celu szybkiego i skutecznego przeciwstawienia się pedopornografii i molestowaniu seksualnemu on line;
3. zachęca państwa członkowskie do skoordynowania przez władze publiczne europejskiego systemu szybkiego ostrzegania na wzór już działającego systemu ostrzegania w dziedzinie artykułów spożywczych w celu przeciwstawienia się pedofilii i molestowaniu seksualnemu;
4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego oświadczenia wraz z nazwiskami sygnatariuszy Radzie i Komisji.

Christian Engström, przedstawiciel Partii Piratów, przekonuje parlamentarzystów do wycofania się z propozycji, a obywateli do pisania listów do swoich przedstawicieli. Cytuje też m.in. liberalną parlamentarzystkę Cecilia Wikström, która uważa, że poparła projekt, gdyż została zmanipulowana przez zwolenników rozszerzenia dyrektywy, którzy na stronie promocyjnej akcji nie mówią w oczywisty sposób, że chodzi o obowiązkowe poszerzenie ilości składowanych danych o obywatelach UE.

Wzrasta liczba stron internetowych poświęconych pornografii dziecięcej – każdego dnia do sieci trafia 200 nowych obrazów zawierających takie treści.

Co w związku z tym zamierza zrobić Komisja Europejska? Oprócz surowszych kar, zwalczania “seksturyzmu” oraz zakazu kontaktu z dziećmi, w rekomendowanych przepisach znalazł się taki kwiatek:

Państwa członkowskie zostaną zobowiązane do zagwarantowania możliwości blokowania dostępu do stron internetowych zawierających pornografię dziecięcą, ponieważ bardzo trudno jest usuwać takie strony u źródeł, zwłaszcza jeżeli są utrzymywane poza UE. Wniosek pozostawi państwom członkowskim decyzję, w jaki dokładnie sposób strony te powinny być blokowane, przy czym w każdym przypadku obowiązywać będą gwarancje prawne.

Sprawę skomentował już Piotr Waglowski w artykule Teraz Komisja Europejska proponuje blokowanie treści z pornografią dziecięcą.

Aktualizację Windows zawierającą “ballot screen” otrzymać ma 200 milionów użytkowników Windows w Europie.

Z pierwszych raportów wynika, że może mieć ona realny wpływ na to z jakich przeglądarek będą korzystać Europejczycy.

W ciągu kilku tygodni Explorer stracił aż 2,5 procent rynku we Francji, 1,3 procenta we Włoszech oraz 1 procent w Wielkiej Brytanii (dane firmy badawczej Statcounter).

Potwierdzają to producenci przeglądarek. Opera notuje dwa razy więcej pobrań, a w niektórych krajach, jak w Hiszpanii, Włoszech czy Polsce wynik jest aż trzy razy lepszy niż w styczniu (czyżby katolicy lubili przeglądarkę z Norwegii?).

O ile w przypadku Opery jednym z powodów wzrostu może być wydanie nowej wersji (10,5), o tyle Mozilla nie wydała nowego Firefoksa, a również raportuje znaczne zwiększenie liczby pobrań.

Przeglądarki, które nie załapały się na główny ekran, jak bazujący na Firefoksie Flock, nie notują spektakularnych wzrostów.

Poniżej zgrubne tłumaczenie przyjętych postanowień:

Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) to międzynarodowe porozumienie m.in. w sprawie Internetu, negocjowane potajemnie między USA, Meksykiem, Unią Europejską, Szwajcarią i kilkoma innymi krajami. Niedawno do sieci wyciekły kolejne — skrzętnie ukrywane przez negocjujących — informacje na temat zmian w prawie, do jakich mają się zobowiązać strony negocjacji. Właśnie w związku z niejawnością procesu negocjacji sprawą zajął się parlament UE.

1. Komisja od 1 XII 09 ma obowiązek w pełni informować Parlament na wszelkich etapach negocjacji międzynarodowych;

2. Parlament wyraża swoje zaniepokojenie brakiem przejrzystości i jawności procesu negocjacji ACTA; wyraża też swoje poważne zaniepokojenie faktem rozpoczęcia negocjacji bez jakiejkolwiek podstawy prawnej i bez próby uzyskania aprobaty mandatu negocjacyjnego od Parlamentu.

3. Wzywa Komisję i Radę do udzielenia publicznego i parlamentarnego dostępu do tekstów i podsumowań negocjacji w sprawie ACTA.

4. Wzywa Komisję i Radę do jednoznacznego ustalenia ze stronami negocjacji faktu, że nie nastąpią żadne następne tajne tury negocjacji i do rzetelnego informowania Parlamentu na bieżąco o ich inicjatywach w tej kwestii; oczekuje, że Komisja podejmie działania celem wprowadzenia kwestii jawności pod obrady w kwietniu 2010 w Nowej Zelandii i że zreferuje przebieg tej rundy bezzwłocznie po jej zamknięciu.

5. Podkreśla, że Parlament, jeżeli nie będzie na bieżąco i w pełni informowany na wszystkich etapach negocjacji, rezerwuje sobie prawo do odwołania się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej celem chronienia swych prerogatyw.

6. Wzywa Komisję do przeprowadzenia oszacowania wpływu implementacji postanowień ACTA w kontekście praw podstawowych i ochrony danych oraz stałych wysiłków UE w kierunku harmonizacji środków ochrony praw na dobrach niematerialnych i e-biznesu przed jakimkolwiek porozumieniem dotyczącym jednolitego tekstu ACTA, i do konsultowania się z Parlamentem na bieżąco na temat wyników tego oszacowania.

7. Z zadowoleniem przyjmuje do wiadomości zapewnienie Komisji, że wszelkie porozumienia w ramach ACTA będą ograniczone do egzekwowania istniejących praw na dobrach niematerialnych, bez sugerowania tworzenia dodatkowych praw na dobrach niematerialnych w UE.

8. Wzywa Komisję do kontynuowania negocjacji ACTA celem polepszenia efektywności egzekwowania praw na dobrach niematerialnych wobec fałszowania.

9. Namawia Komisję do upewnienia się, że egzekwowanie zapisów ACTA – szczególnie tych dotyczących procedur egzekwowania praw autorskich w cyfrowym środowisku – są w pełnej zgodzie z acquis communautaire; żąda, by nie były prowadzone żadne przeszukania osobiste na granicach UE i domaga się pełnej klaryfikacji wszelkich zapisów, które by umożliwiały przeszukania i konfiskatę urządzeń przechowywania informacji (jak laptopy, telefony, odtwarzacze mp3) bez nakazu sądowego przez służby graniczne bądź celne.

10. Uznaje, że celem respektowania praw podstawowych, takich jak prawo do wolności słowa i ekspresji oraz prawa do prywatności, jednocześnie szanując zasadę subsydiarności, proponowane porozumienie nie powinno umożliwiać przyjęcia żadnych procedur zwanych potocznie “three-strikes”.

11. Podkreśla, że prywatność i ochrona danych są podstawowymi wartościami Unii Europejskiej, i muszą być szanowane we wszelkich zasadach i regulacjach przyjętych przez UE.

12. Instruuje swego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Rady, Komisji oraz do rządów i parlamentów krajów będących stronami negocjacji ACTA.

KE zajęła się sprawą po otrzymaniu trzech skarg od firm ejustice.fr (francuska wyszukiwarka prawnicza), Foundem.co.uk (brytyjska porównywarka cen) oraz Ciao! (również porównywarka cen). Co ciekawe, dwie z tych trzech firm mają powiązania z Microsoftem.

To pierwszy przypadek kiedy Komisja Europejska zajęła się Google w kontekście antymonopolowym.

Julia Holtz z Google informuje o sprawie na blogu firmy i oczywiście zaprzecza jakoby jakiekolwiek działania sugerowane przez skarżących miały miejsce.

To nie koniec problemów Google w Europie (a można zaryzykować, że to dopiero początek). We Włoszech trzech dyrektorów Google zostało skazanych za dopuszczenie się naruszenia prywatności, w związku z wideo opublikowanym w serwisie Google Videos.

Hustinx, podobnie jak większość śmiertelników, nie ma dostępu do żadnych dokumentów związanych z ACTA. Opierać się więc musi na przeciekach, które co jakiś czas pojawiają się w sieci.

W swojej opinii omówił trzy główne problemy, jakie widzi w przypadku akceptacji ACTA przez UE:

• Polityka “trzech ostrzeżeń” umożliwiająca arbitralne odłączanie użytkowników od Internetu przez dostawcę łamie prawo ochrony danych osobwych Unii Europejskiej, gdyż stosuje niewłaściwe metody (inwigilacja obywateli) nieproporcjonalne kary za wykroczenia (odłączenie od Internetu może bowiem wiązać się w dzisiejszym świecie z utratą pracy, utratą dostępu do kultury i innych aspektów nowoczesnego życia) oraz jest generalnie bezprawna (ISP staje się organem sądo-podobnym).
• Dzielenie się danymi — ACTA wprowadzić ma zasadę obowiązkowego przekazywania danych osób podejrzanych o naruszanie prawa autorskie innym krajom. Takie masowe przekazywanie danych jest według Hustinxa niedopuszczalne i powinno zostać ograniczone do najcięższych przypadków łamania copyrightu.
• Przejrzystość — ACTA powinna być negocjowana za otwartymi drzwiami, wszystkie dokumenty powinny być jawne, a ustalenia poprzedzone konsultacjami społecznymi we wszystkich krajach Unii Europejskiej.

Opinia Hustinxa rzuca też nowe światło na francuską ustawę HADOPI, zawierającej klauzulę “trzech ostrzeżeń”, którą urzędnik uznaje za sprzeczną z prawem Unii Europejskiej.

Dokument, który wyciekł w zeszłym tygodniu zawiera wiele szczegółowych informacji na temat zmian, jakie wprowadzić ma ACTa. Należą do nich m.in,:

• Zakaz łamania zabezpieczeń typu DRM — koniec z odtwarzaniem DVD na Linuksie w nieautoryzowanych programach, jailbreakowaniem iPhone’a czy obchodzeniem jakichkolwiek sztucznych zabezpieczeń jakie zdecydował się wprowadzić w swoim sprzęcie producent.
• Wymagana prawnie polityka “takedown”, mówiąca o tym, że jeśli właściciel praw autorskich zażąda od właściciela serwisu internetowego, na którym hostowane są materiały objęte tym prawem, zdjęcia tych materiałów, właściciel będzie musiał to zrobić bez sprawdzania cz faktycznie ma taki prawny obowiązek. Przywrócić takie materiały będzie mógł tylko w przypadku, gdy osoba która wgrała je do serwisu, potwierdzi, że ma do tego prawo.
• Dostawcy łączy internetowych będą zwolnieni z odpowiedzialności za przesyłane dane, ale — uwaga — tylko w przypadku, gdy dołożą należytej staranności, aby osoby które nagminnie łamią prawo autorskie, nie mogły tego robić. To nie mniej nie więcej tylko przeformułowana zasada trzech ostrzeżeń przed odcięciem “piratów” od sieci.
• Rząd nie będzie miał możliwości zarządzenia odgórnego filtrowania sieci. Ten punkt jest nie do końca zrozumiały skoro pakiety filtrować będą musiały ISP w celu poszukiwania materiałów chronionych prawem autorskim. Może to jednak pokrzyżować plany rządu Tuska w sprawie cenzury sieci.

Mimo ostatniego pozytywnego punktu, całość uzgodnień, o ile okażą się prawdziwe, brzmi bardzo niepokojąco, tym bardziej, że wszystkie te zmiany w prawie negocjowane są za zamkniętymi drzwiami, bez możliwości wglądu w to na czyje polecenie takie a nie inne zapisy znajdują się w porozumieniu.

Większość uzgodnionych zapisów pochodzi bezpośrednio z amerykańskiej ustawy DMCA, co sugeruje, że rząd amerykański jest głównym dowodzącym światowej operacji ACTA.

Reakcje konkurentów są entuzjastyczne. Opera w oświadczeniu pisze:

To zwycięstwo dla przyszłości Internetu [...] Czasy, w których firmy mogły celowo unikać standardów, by związać ze sobą ludzi skończyły się. Ekran wyboru przeglądarki da użytkownikom dostęp do lepszych przeglądarek, z pełniejszą obsługą standardów sieciowych.

Na swoim blogu Mitchell Baker z Mozilli komentuje sprawę nieco inaczej. Według niej nie jest najważniejszy ekran wyboru, ale inne postanowienia umowy, jakie zmuszony został zaakceptować Microsoft. Przede wszystkim to, że Internet Explorer nie ma już powracać jak bumerang przy każdej aktualizacji Windows i innych losowych wydarzeniach — wybór użytkownika ma być uszanowany całościowo i raz odrzucony IE nie będzie potrzebny do wykonywania żadnych operacji w Windows.

W grudniu 2007 prawnicy norweskiej firmy po raz pierwszy oskarżyli Microsoft o praktyki monopolistyczne związane z narzucaniem swojej przeglądarki internetowej w systemie Windows. W późniejszym terminie do pozwu dołączył Google oraz Mozilla, czyli najwięksi konkurencji Microsoftu na rynku internetowym.

Microsoft ma przygotować ekran z wyborem przeglądarki na wiosnę 2010 roku. Możliwe będzie również sprzedawanie systemu Windows z dowolnie wybraną przeglądarką, a bez programu Internet Explorer w systemie.

Dostępne jest już oświadczenie Microsoftu w sprawie ugody z Komisją.

W ostatecznej wersji dokumentu, nie znalazła się poprawka 138, nakazująca operatorom odcinania od sieci internautów bez wyroku sądowego, przez którą pakiet został odrzucony w maju. Zamiast niej pojawił się paragraf mówiący o “niezależnym postępowaniu”, do jakiego mają mieć prawo internauci w takich przypadkach (co niekoniecznie oznacza od razu postępowania sądowego) i ogólnej zgodności działań z Europejską Konwencją Praw Człowieka (co jest już oczywistą oczywistością).
Nie znalazły się też w pakiecie (wbrew temu co pisze IDG) żadne zapewnienia dotyczące problemu neutralności sieci i możliwości filtrowania Internetu w Unii Europejskiej. W tym przypadku więc nic się nie zmienia i firmy ISP oraz rządy krajów członkowskich nadal będą mogły bez problemu wprowadzać tego typu cenzurę.

Na temat pakietu wypowiedział się przewodniczący parlamentu, eurodeputowany Jerzy Buzek:

Jestem uradowany faktem, że przyczyniliśmy się do wzmocnienia praw użytkowników elektronicznej komunikacji oraz internetu.

Oprócz spraw internetowych, które interesują nas najbardziej, pakiet wprowadził również wiele innych zmian, w większości korzystnych dla konsumentów, jak np. obowiązek przeniesienia numeru między sieciami w jeden dzień, nałożony na operatorów komórkowych.

O przejęciu Sun przez Oracle pisaliśmy w kwietniu. Niedługo później operację zaakceptował amerykański urząd antymonopolowy. Komisja Europejska nie była jednak tak szybka, co według szefa Oracle, Larrego Ellisona, kosztowało firmę 100 milionów dolarów miesięcznie i liczne zwolnienia pracowników.

Teraz jest jasne, że przynajmniej w obecnej formie, przejęcie przez bazodanowego giganta takich produktów jak system Solaris, baza MySQL czy VirtualBox nie dojdzie do skutku.

Przeciwko transakcji protestowała m.in Free Software Foundation. Bardzo nieufny odnośnie zamiarów Oracle był też twórca MySQL, Monty, który wiele razy powtarzał, że zarządzanie największym otwartym systemem bazodanowym powinna zająć się niezależna organizacja. Stworzył nawet w tym celu Open Database Alliance, które ma zajmować się rozwojem MariaDB, forka MySQL-a.

Obecne stanowisko KE nie jest jeszcze oficjalne (mamy do czynienia z “preliminary assessment”). Ostateczna decyzja ma zapaść 19 listopada. Rzecznik Oracle zapowiedział walkę o Suna i oświadczył, że obiekcje Komisji wynikają z “całkowitego niezrozumienia” istoty tej transakcji.

Jak czytamy w Dzienniku Internautów, który przejął na siebie relacjonowanie spraw związanych z pakietem:

W komunikacie szwedzkiej prezydencji poinformowano dziś bardzo wczesnym rankiem, że przyjęte rozwiązanie zapewni, że internauci nie będą mogli być odłączeni od internetu “bez sprawiedliwej i bezstronnej procedury”. Nie wspomina się jednak ani słowem o konieczności udziału sądu w takich sprawach, co może sugerować wprowadzenie pewnych procedur administracyjnych.

Najważniejszy nowy fragment brzmi następująco (przepraszamy za brak tłumaczenia, ale bardzo łatwo tu wypaczyć sens, więc poczekamy na oficjalne tłumaczenie prawnika):

Accordingly, these measures (chodzi o możliwość odcięcia od sieci — przyp.red. may only be taken with due respect for the principle of presumption of innocence and the right to privacy. A prior fair and impartial procedure shall be guaranteed, including the right to be heard of the person or persons concerned, subject to the need for appropriate conditions and procedural arrangements in duly substantiated cases of urgency in conformity with European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms. The right to an effective and timely judicial review shall be guaranteed.

Należy to interpretować (zapewne, bo to ciągle przypuszczenia — brak oficjalnych analiz prawnych) w taki sposób, że jeśli firma zdecyduje się odciąć klienta od sieci, będzie on miał prawo nie zgodzić się i wystąpić na proces sądowy. Do czasu wyroku sądu Internetu nie może zostać jednak pozbawiony.

Relacje większości zainteresowanych są również umiarkowanie pozytywne.

Prawo trzech ostrzeżeń doprowadzających do odcięcia od internetu bez uprzedniej uczciwej i bezstronnej procedury lub skutecznej i terminowej rewizji sądowej z pewnością nie stanie się częścią prawa europejskiego – twierdzi Komisarz Viviane Reding.

Szczerze mówiąc, nigdy nie myślałem, że do tego dojdzie – pisze z kolei na swojej stronie europarlamentarzysta Christian Engström, ze szwedzkiej Partii Piratów. – Nie jest to wszystko, czego chcieliśmy, ale nie jest to też nie koniec walki o wolny i otwarty internet. Jest to jednak dużo większy krok we właściwym kierunku, niż wcześniej śmiałem oczekiwać.

Organizacja najbardziej zaangażowana w obronę neutralności sieci i praw człowieka dla Internautów, La Quadrature du Net w tekście Europe only goes half-way in protecting Internet rights najchłodniej przedstawia osiągnięty kompromis nazywając go połowicznym sukcesem i oskarżając europejskich urzędników o brak ambicji w pociągnięciu sprawy dalej. Uznaje ona jednak również, że obecna wersja tekstu jest znacznie lepsza niż poprzednio proponowana i daje on “prawną amunicję do kontynuowania walki z ograniczeniami dostępu do internetu” w Europie.

Parlament i Rada mają teraz 6 tygodni by w głosowaniu zatwierdzić powyższe ustalenia. Jeśli to nastąpi, implementacji przepisów Pakietu w krajach członkowskich można się spodziewać w 2011 roku.

Oto jak “otwartość” (“openness”) definiuje nowy dokument, którego szkic (European Interoperability Framework for European Public Services (EIF) Version 2.0) opublikowało niedawno MSWiA:

• All stakeholders can contribute to the elaboration of the specification and public review is organised;
• The specification document is freely available for everybody to study and to share with others;
• The specification can be implemented under the different software development approaches

“Otwartość” zdefiniowana jest więc na podstawie trzech kryteriów: publiczna weryfikacja standardu, dostępność dokumentacji oraz możliwość implementacji standardu za pomocą różnych modeli tworzenia oprogramowania (chodzi tu zapewne o oprogramowanie własnościowe i open source).

Porzucono więc wymóg, aby ciałem standaryzacyjnym była organizacja nie działająca dla zysku, zignorowano całkowicie patenty. Dla porównania, poprzednia wersja definicji otwartego standardu za standardy.org:

• jest przyjęty i zarządzany przez niedochodową organizację, a jego rozwój odbywa się w drodze otwartego procesu podejmowania decyzji (konsensusu, większości głosów, itp.), w którym mogą uczestniczyć wszyscy zainteresowani,
• jest opublikowany, a jego specyfikacja jest dostępna dla wszystkich zainteresowanych bezpłatnie lub po kosztach sporządzenia kopii oraz możliwa dla wszystkich do kopiowania, dystrybuowania i używania również bezpłatnie lub po kosztach operacyjnych,
• wszelkie związane z nim prawa autorskie, patenty i inna własność przemysłowa są nieodwołalnie udostępnione bez opłat
• nie ma żadnych ograniczeń w jego wykorzystaniu

Zamiast tej poprawki, dodano do tekstu kilka linijek mówiących o tym, że prawo związane z dostępem do Internetu musi być zgodne z Europejską Konwencją Praw Człowieka oraz z prawem wspólnotowym (oczywiście i tak musi być zgodne, nie trzeba o tym dodatkowo pisać w Pakiecie Telekomunikacyjnym).

Dodatkowo, dopisano, że nawet to nie jest gwarantowane bezwarunkowo. Prawa takie mogą zostać odebrane w “wyjątkowych okolicznościach”, których nie zdefiniowano. Mowa też o prawie do procesu sądowego. Zabrakło jednak jednoznacznej deklaracji, że pozbawienie prawa dostępu do Internetu nie może nastąpić bez wyroku sądowego, co było najważniejszą częścią 138-mej poprawki.

Co ciekawe, mowa tu o prawach podstawowych, ale nie jest jasne czy prawo dostępu do Internetu mieści się w ramach praw podstawowych (są tu znaczące różnice w interpretacji Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, która nie mówi nic o Internecie, a jedynie zapewne ogólną wolność wypowiedzi i swobody obywatelskie). Stąd też może się okazać, że cały dodany naprędce tekst nie gwarantuje niczego więcej niż to co już mamy, czyli możliwość odwołania się do trybunału w Strasburgu.

Jeśli uważacie, że coś to jeszcze da, piszcie do naszych przedstawicieli w Parlamencie Europejskim oraz podpisujcie list otwarty do europarlamentarzystów, nawołujący do głosowania przeciw przepisom mogącym spowodować, że francuskie prawo HADOPI rozprzestrzeni się na całą Unię.

Larry Ellison, CEO Oracle, obwinia za zwolnienia Unię Europejską, która ociąga się z wydaniem zgody na transakcję. Według niego co miesiąc firma traci na tej zwłoce 100 milionów dolarów.

Jak sugeruje The Inquirer, przyczyny upadku Suna mogą być jednak bardziej prozaiczne — jak brak pewności inwestorów co do kontynuacji sprzętowej częsci biznesu przez Oracle czy też odchodzenie najlepszych programistów do innych firm.

Z innej beczki — twórca MySQL, Monty, wezwał niedawno Oracle do uwolnienia MySQL-a po finalizacji przejęcia Sun Microsystems. Ellison spędza zapewne bezsenne noce kontemplując tę sugestię.