Nowe wydanie oprócz usuwania błędów i uzupełniania kolejnych części API oryginalnego .NET Framework przynosi kilka nowych funkcjonalności których nie ma w .NET Microsoftu.
Prawdopodobnie najważniejsza zmiana względem poprzedniego wydania dokonała się w trzewiach Mono i jest nią zamiana sposobu reprezentacji kodu pośredniego z drzewiastego na liniowy, co powoduje znaczne przyspieszenie wykonania programu.
Szczególnie ciekawe wydają się także dwie nowe funkcjonalności:
- możliwość pełnego kompilowania kodu przed wykonaniem (ang. Full Ahead of Time Compilation)
dzięki czemu potencjalnie możliwe jest uruchamianie programów C# na urządzeniach takich jak np. IPhone, gdzie istnieje blokada wykonywania instrukcji programu z zapisywalnych stron pamięci - wsparcie dla instrukcji SIMD (przyspieszających obliczenia)
Mono oferuje bibliotekę która – upraszczając nieco – tłumaczy operacje wykonywane na typach zdefiniowanych w Mono.Simd na instrukcje rozszerzone np. SSE2
Na tej stronie Miguel De Icaza (założyciel projektu Mono) pokazuje przykład użycia.
Z pozostałych ważnych zmian wymienić należy:
- dodano nową usługę kompilatora Mono.CSharp.Evaluator, umożliwiającą zastosowanie C# jako języka skryptowego wewnątrz aplikacji programisty.
- interaktywny shell C# (komenda 'csharp’ – czyli coś jak irb w Ruby)
- ponad 200 poprawionych błędów w implementacji Windows.Forms (biblioteka do okienek)
- przepisano interpreter wyrażeń regularnych używany przez System.Text.RegularExpressions
- okienkowe narzędzie 'mperfmon’ mające ułatwić monitorowanie wydajności systemu.
Jak to się zwykło robić, zachęcam do przeczytania oryginalnej informacji o wydaniu.
