Już od stycznia 2011 roku administracja publiczna w Norwegii będzie mogła wykorzystywać jedynie otwarte standardy jak ODF czy PDF przy komunikacji z obywatelami. Nowa ustawa rekomenduje też wykorzystanie innych otwartych formatów jak Ogg i Theora.
Nowe rozporządzenie definiuje dokładne formaty, które powinny być wykorzystywane przez agencje rządowe.
Wśród obowiązkowych standardów związanych z publikacją treści znalazły się:
HTML 4.01 (W3C 1999)/ XHTML 1 (W3C 2000) — do reprezentacji tekstu na stronach rządowych
PDF 1.4 – 1.6, PDF 1.7 (ISO 32000-1) lub PDF/A (ISO 19005-1) — do dokumentów przeznaczonych do odczytu, gdzie istotne jest zachowanie formatowania
ODF 1.1 (Oasis) — do dokumentów przeznaczonych do dalszego przetwarzania
Do multimediów należy natomiast użyć:
Wideo + audio: Zestaw Theora 1.0 z Ogg lub H.264 z AAC/MP4
Audio: Ogg Vorbis 1 lub MP3 (ISO 11172-3)
Bezstratne audio: FLAC 1.2.1 (Xiph.org 2007)
Pliki graficzne: JPEG (ISO / IEC 10918-1) lub PNG (ISO / IEC 15948:2003)
Zdefiniowano też dodatkowo wiele rekomendowanych formatów, które jednak nie są obligatoryjne. Znalazły się wśród nich m.in. UTF8, SVG i WCAG 1.0.
Przy okazji warto przypomnieć jak to wygląda u nas w kraju. Obecnie obowiązuje u nas ustawa o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Sprawy standardów reguluje rozporządzenie w sprawie minimalnych wymagań dla systemów teleinformatycznych z października 2005 r. Rok temu rozpoczęły się prace nad nowelizacją w.w. ustawy, która miała naprawić niejasne w wielu miejscach definicje (m.in. otwartego standardu). Ostatnie wieści w tej sprawie mamy ze stycznia 2009 i nie są one dobre dla otwartych standardów w administracji. Przykład Norwegii pokazuje, że można załatwić to inaczej.
