Solana może zrezygnować z funkcji, która pozwala utrzymywać podpisane transakcje w gotowości przez dowolnie długi czas. To właśnie mechanizm „durable nonce” został wykorzystany podczas ataku na platformę Drift, z której w kwietniu skradziono co najmniej 270 mln dolarów. Propozycja zmian jest na wczesnym etapie, ale jej wdrożenie oznaczałoby konieczność dostosowania się m.in. giełd i firm przechowujących kryptowaluty.
Na czym polega działanie durable nonce?
Zwykłe transakcje w Solanie są powiązane z niedawnym blokiem. Ten znacznik, nazywany blockhash, traci ważność po około 30 sekundach, co ogranicza czas na przesłanie podpisanej operacji do sieci.
Durable nonce zastępuje go wartością, która nie wygasa w taki sposób. Dzięki temu transakcję można podpisać wcześniej i przesłać później — nawet po kilku tygodniach. Takie rozwiązanie bywa przydatne w instytucjach, które zatwierdzają operacje na komputerach odłączonych od internetu, ponieważ cały proces autoryzacji może trwać dłużej niż pół minuty.
Związek z atakiem na Drift
Według opisu incydentu napastnicy uzyskali podpisy pod transakcjami z wyprzedzeniem, a następnie przez ponad tydzień zwlekali z ich wykorzystaniem. 1 kwietnia użyli ich do opróżnienia Drift z aktywów. Zespół platformy przypisał atak grupie powiązanej z Koreą Północną.
Projekt wycofania funkcji, oznaczony jako SIMD-0723, przedstawił Gabe Rodriguez z firmy Anza, rozwijającej oprogramowanie walidatora Solany. Dokument uzasadnia zmianę m.in. wcześniejszymi problemami technicznymi. Wspomina między innymi o incydencie z 2022 roku, kiedy nieudana transakcja została obsłużona dwiema ścieżkami — blockhash i nonce — co doprowadziło do zatrzymania sieci głównej na około cztery i pół godziny.
Sprawa pokazuje, że wygoda obsługi transakcji może wiązać się z dodatkowymi zagrożeniami. Zmiana będzie wymagała starannego planowania, zwłaszcza od instytucji przechowujących środki. Kluczowe będzie sprawdzenie, czy nowe rozwiązania zapewniają równie bezpieczny proces autoryzacji.
Więcej o zagrożeniach dla cyfrowych aktywów przeczytasz w artykule: Prywatne klucze, a nie smart kontrakty, odpowiadają za 40% strat w krypto – co się zmienia.
Kiedy zmiana mogłaby wejść w życie?
W projekcie zapisano, że wyłączenie durable nonce nie nastąpi przed 5 maja 2027 roku. Termin ma zapewnić użytkownikom co najmniej sześć miesięcy na przygotowanie się do migracji, liczonych od publikacji propozycji 5 listopada 2026 roku.
Data nie jest jednak ostateczna. Fundacja Solana wskazuje, że sześciomiesięczny okres powinien rozpocząć się dopiero po udostępnieniu rozwiązania zastępczego, co może przesunąć harmonogram. Propozycja wymaga też dalszych zatwierdzeń technicznych — co najmniej ze strony inżynierów Anzy i Firedancer, konkurencyjnego oprogramowania walidatora tworzonego przez Jump.
Kogo dotknie rezygnacja z funkcji?
Zmiana może mieć ograniczony bezpośredni zasięg, ale szczególnie odczują ją podmioty korzystające z podpisywania offline, w tym powiernicy kryptowalut i giełdy. Z danych badacza Maxa Resnicka wynika, że w analizowanym okresie transakcje z durable nonce stanowiły około 3% ruchu Solany, a jednocześnie odpowiadały za 30% opłat priorytetowych. Aż 97,5% takich transakcji wysyłało zaledwie 555 kont.
Jedną z rozważanych alternatyw jest program działający w łańcuchu, który weryfikowałby podpis offline. Wśród wskazywanych rozwiązań znalazły się Programmatic Signer Anzy oraz Vector firmy Blueshift.
Nowe podejście również może wiązać się z ryzykiem. Jeśli wykonanie transakcji się nie powiedzie, autoryzacja może nadal pozostać ważna — nieudane przesłanie nie oznacza automatycznego cofnięcia zgody. Dlatego podmioty przechowujące środki będą musiały nie tylko wdrożyć zamiennik, lecz także dokładnie sprawdzać, czy wcześniejsze uprawnienia do transferu zostały unieważnione.
No i tu jest klasyczny kompromis bezpieczeństwo vs wygoda. Durable nonce brzmi sensownie dla cold storage, ale jeśli faktycznie tyle czasu da się trzymać podpisaną transakcję „w gotowości”, to proszenie się o kłopoty. 30 sekundowy blockhash ma przynajmniej ten plus, że okno ataku jest małe.
3% ruchu i 30% opłat priorytetowych? To już samo w sobie mówi, że to nie był marginalny feature. Jeśli biedni walidatorzy będą musieli ogarniać kolejną ścieżkę weryfikacji, to jak zwykle zrobi się z tego patchwork. A potem ktoś się dziwi, że jedna nieudana transakcja potrafi rozwalić cały łańcuch.
Mam wrażenie, że problem nie leży tylko w durable nonce, tylko w całym modelu autoryzacji offline. Jak podpis można przygotować wcześniej i trzymać tygodniami, to każdy wyciek kluczy albo procesu podpisywania robi się krytyczny. U nas w firmie po prostu skracaliśmy okno ważności do minimum i blokowaliśmy wszystko, co nie przechodziło przez dodatkowy approval.
Z technicznego punktu widzenia wycofanie funkcji bez gotowego zamiennika to średni pomysł. Jeśli nowy program ma weryfikować podpis offline on-chain, to trzeba jeszcze dobrze rozwiązać kwestie replay protection i unieważniania uprawnień. Inaczej tylko przeniosą problem z jednego miejsca w drugie.
Trochę śmieszne, że funkcja podsanczała jako „przydatna dla instytucji”, a finalnie wyszła z tego luka do ataku. Jak dla mnie to Solana znowu łata coś po fakcie. I ten termin 2027 brzmi jak odkładanie sprawy na później, żeby rynek zdążył o wszystkim zapomnieć.
To jest kolejny przykład, że „fast finality” nie znaczy automatycznie „bezpieczne operacje”. Jeśli nonce nie wygasa, to atakujący ma długi czas na wykorzystanie przechwyconych podpisów. W systemach custody taki mechanizm powinien mieć twarde TTL i wymóg ponownej autoryzacji po stronie backendu, inaczej będzie wracał ten sam wektor nadużyć.