SystemRescueCd 1.4 wydany

To mój ulubiony Rescue CD/USB (bo z pendrive też można go odpalać), zaraz obok PLD Rescue 😉

Tyle że z bootowaniem z pendriva jest ruletka: nie każdy pendrive bootuje z każdą płytą (o ile są bootujące z każdą)… Ale taki już "urok" PC-etów.

I niestety dla 99% zwykłych użytkowników jest to system nieprzydatny. Powiedzmy, że chcą z laptopa z padniętą totalnie Windą przegrać pliki na pendrive. 98% ZU polegnie na montowaniu partycji, bo SystemRescueCD nie ma opcji w menu montowania partycji (jak np. wyśmiewana przez "guru" Mandriva na 1 dysku instalacyjnym, używanym jako ratunkowy). Powiedzmy, że ten 1% słyszał coś o montowaniu partycji i pogrzebał w sieci i FAQ, potrafił nawet utworzyć katalog /mnt/windows/pendrive i tak jak poradzili mu "guru", zamontował pendrive np.
mount -t vfat /dev/sdb2 /mnt/windows/pendrive
i rozpoczął kopiowanie. Wkrótce dostanie niezrozumiały, bełkotliwy komunikat o błędzie. 98% z tego 1% w tym momencie sobie odpuści. Reszta, jak ma wysokie IQ i zdolności detektywistyczne, zauważy, że błędy pojawiają się tylko na plikach z polskimi znakami, co naprowadzi ich na pewien trop (którego nie dają komunikaty o błędach…). Zacznie szukać po forach i zadawać pytania "guru" o polskie znaki. Bezskutecznie: wystarczy przejść się na pierwsze lepsze spotkania lokalnego LUG, by zaważyć, że "guru"… nie mają w swoich systemach poprawnie skonfigurowanej obsługi polskich znaków (teraz jest już lepiej, odkąd pod Linuksem i w NTFS jest utf8, ale w przypadku iso 8859-2 i FAT dalej jest dramat), bo np. Gentoo, w przeciwieństwie do wyśmiewanej przez "guru" np. Mandrivy (najlepiej spolszczona!), samo polskich ustawień nie skonfiguruje, a "guru" – nie chcę zgadywać – albo uważają jęz. polski za zbędny, albo nie potrafią poprawnie zamontować partycji, albo z politowaniem wyjaśniają, że ten, kto używa polskich znaków w nazwach plików, sam się dopraszał o problemy… W każdym razie na lepszą poradę, niż niedziałająca poprawnie wyżej, raczej nie mają co liczyć… Tylko najbardziej zatwardziali ZU, z zadatkami na hardcorowych nienawistników Windows, przedrą się przez podręczniki, by samodzielnie (polskich nie ma, a cudzoziemcy nie podają przykładu, jak montować polskie partycje) wpaść na np. coś takiego:
mount -t vfat -o codepage=852,isocharset=utf8 /dev/sdb1 /mnt/windows/pendrive
Ale takich będzie z promil z początkowej liczby… A jakby jeszcze chcieli podmontować udział Samby, oczywiście z obsługą polskich znaków, a na dodatek z możliwością przesyłania plików > 2GB, to już…
W każdym razie wszyscy normalni ZU po tych przygodach Linuksa zaczną omijać z daleka i następnym razem użyją np. BartPE, gdzie Windows nie robi łaski z montowaniem partycji, obsługą polskich znaków i wymianą plików przez sieć. A "guru" potem kiwają ze zdziwieniem głowami, że Linux z niezrozumiałych powodów nie przyjmuje się na desktopach!

Musiało minąć wiele lat, by wbrew protestom "guru", Debiany i podobne dystrybucje, wzorem Mandrake (tak się dawniej nazywała Mandriva) raczyły wprowadzić konfigurację instalacyjną przy pomocy menu wyboru. Równie długo trzeba było czekać, by po supermount Mandrake i inne dystrybucje zrozumiały, że zdrowy na umyśle użytkownik desktopa nie będzie się bawił z montowaniem napędów optycznych i pendrive trudnymi tasiemcami klepanymi z konsoli. Ciekawe ile lat będzie trzeba czekać, by twórcy ratunkowych distro zauważyli potrzebę wyświetlenia użytkownikowi dostępnych w systemie partycji i zaoferowali możliwość ich zamontowania, z obsługą znaków narodowych włącznie? Konfigurację sieci (łatwiejsze, niż montowanie partycji!) już oferują przy pomocy menu…