BTCS, notowana na Nasdaq spółka gromadząca ether, sprzedawała ETH poniżej ceny zakupu, by ograniczyć ryzyko związane z pożyczką zaciągniętą w protokole Aave. Z dokumentów firmy wynika, że 9 listopada jej zadłużenie wynosiło około 64,1 mln dolarów wraz z naliczonymi odsetkami.
Zabezpieczeniem było 46 676 ETH. Przy przyjętej przez spółkę cenie 2127 dolarów za token ich wartość sięgała 99,3 mln dolarów. BTCS nie ujawniła, ile etheru sprzedała ani jak duża część zrealizowanych strat wynikała z tych transakcji.
Cena ETH blisko poziomu ryzyka
Aave automatycznie monitoruje stan pożyczek. Gdy współczynnik bezpieczeństwa pozycji, tzw. health factor, spadnie poniżej 1, protokół może rozpocząć likwidację części zabezpieczenia, by spłacić zadłużenie.
Według wyliczeń opartych na danych z 9 listopada Aave uwzględnia około 80% wartości ETH zdeponowanego przez BTCS. Przy niezmienionym długu i zabezpieczeniu likwidacja mogłaby rozpocząć się, gdy cena etheru spadnie w okolice 1717 dolarów. W piątek ETH kosztował około 1950 dolarów, czyli mniej więcej 12% powyżej tego progu.
Pożyczki zabezpieczone kryptowalutami mogą szybko stać się ryzykowne, gdy cena zabezpieczenia spada. Sprzedaż części aktywów może pomóc uniknąć likwidacji, ale wiąże się z realizacją straty. Dlatego warto obserwować zarówno poziom zadłużenia, jak i wartość zabezpieczenia.
Wartości te odnoszą się do konkretnego zestawienia z 9 listopada, a pozycja spółki mogła się od tego czasu zmienić. BTCS informowała, że do 11 listopada nie doszło do likwidacji jej aktywów.
Zobacz także: Aave wprowadza aplikację do inwestowania w kryptowaluty na App Store Apple.
Niewielka rezerwa gotówkowa
Spółka ma ograniczone możliwości sięgnięcia po gotówkę, jeśli sytuacja na rynku się pogorszy. Na koniec września dysponowała około 463 tys. dolarów, a większość jej aktywów cyfrowych była zdeponowana w Aave jako zabezpieczenie i pozostawała związana z pożyczką.
Spadek ceny ETH zwiększa relację zadłużenia do wartości zabezpieczenia. Aby poprawić tę proporcję, BTCS może dostarczyć więcej etheru, spłacić część długu albo sprzedać aktywa. Sprzedaż poniżej ceny zakupu pozwala zmienić poziom zabezpieczenia, ale oznacza realizację straty na sprzedanych tokenach.
Zadłużenie rosło przez ostatnie lata
Kiedy BTCS po raz pierwszy ujawniła swoją pozycję w Aave, w kwietniu 2025 roku, miała pożyczone 320 tys. dolarów, zabezpieczonych 446 ETH. Do sierpnia 2026 roku jej dług wzrósł do 53 mln dolarów, a zabezpieczenie przekraczało 46 500 ETH.
Od początku 2025 roku spółka pożyczyła łącznie około 152,4 mln dolarów w stablecoinach — głównie USDT i GHO — i spłaciła około 89,4 mln dolarów. Zasady przyjęte przez zarząd pozwalają jej zaciągać nowe pożyczki w Aave do poziomu 50% wartości zabezpieczenia.
To jest klasyczny case, gdzie „zarabianie na krypto” kończy się żonglowaniem collateralem, żeby nie wpaść w likwidację. Jak masz 64 mln długu i prawie cały majątek siedzi w Aave, to nie jesteś inwestorem, tylko użytkownikiem dźwigni z bardzo cienkim marginesem. Sprzedaż ETH ze stratą tylko po to, żeby nie wywaliło pozycji, brzmi jak gaszenie pożaru benzyną.
Z tego wynika, że oni bardziej zarządzają ryzykiem niż budują jakąkolwiek tezę inwestycyjną. Aave robi tu dokładnie to, co ma robić: health factor spada, wchodzi presja na redukcję pozycji. Problemem jest chyba nie sam protokół, tylko skala lewara i to, że gotówka w kasie wygląda śmiesznie przy takim zadłużeniu. 463 tys. dolarów rezerwy przy ekspozycji rzędu dziesiątek milionów to proszenie się o kłopoty.
Mam wrażenie, że tu już dawno przekroczono granicę rozsądku. Jak firma notowana na Nasdaq sprzedaje ETH poniżej ceny zakupu, żeby nie zostać zlikwidowana, to ktoś chyba mocno źle policzył risk management. I jeszcze ten pomysł, że wszystko ma się spinać przy 50% wartości zabezpieczenia… przy tak zmiennym aktywie jak ETH to jest słaby bufor, a nie strategia.
Dla mnie najciekawsze jest to, że spółka niby trzyma dużą pozycję w ETH, a jednocześnie ma tak mało gotówki, że nawet mały ruch rynku może ją zmusić do wyprzedaży. To już nie wygląda jak „skarb w ETH”, tylko jak zakład na ciągły wzrost bez planu B. Jakby kurs poszedł niżej jeszcze chwilę, to pewnie i tak skończy się dopłatami, a nie spokojnym zarządzaniem aktywami.
Artykuł trochę upraszcza temat, ale sedno jest jasne: przy pożyczkach w Aave liczy się nie nominalna wartość zabezpieczenia, tylko realny margin na health factor i parametry likwidacji. Skoro zabezpieczenie było wyceniane na ok. 99,3 mln przy długu 64,1 mln, to margines nie jest wcale jakiś kosmiczny, jeśli collateral jest jednym aktywem i to tak zmiennym. W praktyce wystarczy kilka mocniejszych świec w dół i trzeba robić ruchy awaryjne.
Po takich historiach zawsze mam z tyłu głowy pytanie, po co w ogóle trzymać firmę w modelu, gdzie jedna zmiana ceny ETH może rozwalić całą konstrukcję finansowania. To już chyba nie jest nawet kwestia „czy warto”, tylko „ile razy da się to jeszcze ratować”. No i jak widać, sprzedaż ze stratą staje się wtedy zwykłym kosztem utrzymania pozycji.