Z sejfu oszczędnościowego sBOLD, rozwijanego przez K3 Capital, wyprowadzono około 3,4 mln dolarów. Analiza transakcji wskazuje, że znaczna część tej kwoty trafiła do podmiotów budujących bloki Ethereum — nie jako bezpośredni łup, lecz w formie opłat oferowanych przez boty walczące o pierwszeństwo w realizacji transakcji.
Do ataku doszło w środę, a opróżnienie sejfu zajęło około ośmiu minut. Firma analityczna Bitquery prześledziła 97 powiązanych z nim transakcji.
Jak wykorzystano błąd w rozliczeniach
sBOLD pozwala użytkownikom wpłacać token BOLD, którego wartość ma wynosić około jednego dolara. Zgromadzone środki trafiają do wspólnego sejfu, a oprogramowanie rozdziela je między pule na platformie pożyczkowej Liquity, by generować odsetki.
Atakujący wykorzystali sposób, w jaki sejf obliczał wartość udziałów. Wpłacali BOLD, a następnie wprowadzali do systemu opakowane ether, które początkowo nie były uwzględniane w jego rachunkach. Po zamianie ether na BOLD mogli wykupić udziały wycenione zbyt wysoko.
Operację dało się powtarzać kilkukrotnie w ramach jednej transakcji. Dzięki temu napastnicy wyciągali środki należące również do pozostałych użytkowników sejfu.
Ten incydent pokazuje, jak istotne jest prawidłowe rozliczanie aktywów w protokołach DeFi. Nawet niewielkie opóźnienie w uwzględnianiu środków może stworzyć okazję do wielokrotnego wykorzystania błędu. Przypadek przypomina też, że audyt nie daje gwarancji bezpieczeństwa każdej kolejnej wersji oprogramowania.
Wyścig botów o miejsce w bloku
Do ataku dołączył zautomatyzowany bot, który skopiował wykorzystaną metodę i przejął około 1,91 mln dolarów, czyli 56 proc. skradzionych środków. Większość tej kwoty przeznaczył jednak na opłacenie konstruktorów bloków, aby jego transakcje zostały włączone do blockchaina przed konkurencyjnymi operacjami.
Według danych około 1,78 mln dolarów w płatnościach otrzymali konstruktorzy bloków Ethereum. Najwięcej bloków zawierających transakcje botów zbudował Titan; w procesie uczestniczyły także BuilderNet, Ultrasound i Quasar. W jednym przypadku opłata za umieszczenie transakcji w bloku sięgnęła 44 ETH.
Takie rywalizowanie o kolejność transakcji jest częścią zjawiska określanego jako MEV, czyli maksymalna możliwa wartość do wydobycia. Boty mogą płacić za szybszą realizację swoich operacji, licząc na zysk wynikający z ich kolejności.
Kwota 1,78 mln dolarów oznacza wpływy do konstruktorów, a nie potwierdzony zysk. Podmioty te dzielą się częścią przychodów z walidatorami, którzy publikują bloki w sieci. Z analizy nie wynika więc, ile pieniędzy ostatecznie zatrzymały.
Więcej o źródłach strat w kryptowalutach przeczytasz w artykule: Prywatne klucze, a nie smart kontrakty, odpowiadają za 40% strat w krypto – co się zmienia.
Niejasności wokół audytu
Według przeglądu transakcji przeprowadzonego przez CoinDesk pierwotny atakujący oraz portfel, który zasilił, zachowali łącznie około 520 tys. dolarów — znacznie mniej niż kwota zapłacona konstruktorom bloków.
Kod sBOLD był audytowany przez ChainSecurity w maju 2025 roku. Audytorzy wskazali wówczas możliwość wyprowadzania wartości przez samolikwidacje, ale stwierdzili, że problem ograniczono w późniejszej wersji oprogramowania.
Na razie nie wiadomo, czy najnowszy atak wykorzystywał ten sam mechanizm ani czy wskazane poprawki rzeczywiście wdrożono. Możliwe też, że sprawcy znaleźli inną słabość w sposobie rozliczania aktywów w sejfie.


No i klasyka DeFi: audyt audytem, a potem jeden edge case i sejf robi za darmowy fundusz dla botów. Najbardziej absurdalne jest to, że większa kasa poszła nie do “ataku”, tylko do builderów i walidatorów. MEV to już dawno nie jest poboczny temat, tylko cały osobny rynek zjadający wartość z sieci.
Zawsze mnie bawi, że w takich tekstach mówi się o „ukradzionych środkach”, a potem okazuje się, że połowa trafia do pośredników od kolejności transakcji. Ethereum ma niby bezpieczeństwo i decentralizację, ale jak trzeba przebić fee to znów wygrywa ten, kto ma lepszy bot i większy budżet na gas. Dla zwykłego usera to wygląda jak kasyno z technicznym żargonem.
Warto doprecyzować jedną rzecz: builderzy nie “zarobili” 1,78 mln USD wprost, tylko tyle trafiło do nich w paymentach z tx. Potem część idzie do proposerów/validatorów w zależności od setupu. To ważne, bo inaczej ludzie mylą przychód z zyskiem netto. Sama luka w sBOLD brzmi jak klasyczny błąd accounting state, a nie jakiś magiczny hack na łańcuch.
Mam wrażenie, że tu znowu zawaliła logika wyceny udziałów, coś jak stary problem z ceną oracle/jednostką udziału. Wypłata w jednej transakcji i możliwość wielokrotnego powtórzenia operacji to proszenie się o katastrofę. Jak ktoś wrzuca do sejfa aktywo “opakowane” i nie liczy go od razu poprawnie, to prędzej czy później ktoś to rozgryzie. A audyt sprzed kilku miesięcy niewiele daje, jeśli wdrożenie poprawki było tylko na papierze.
Najgorsze, że takie problemy przewijają się od lat i ciągle ktoś mówi “tym razem już bezpiecznie”. Po chwili wychodzi, że kontrakt ma edge case, bot go exploituje w 8 minut, a kasa leci przez MEV jak przez otwarty kran. Ktoś jeszcze wierzy, że audyt sam z siebie coś gwarantuje?
Czyli dobrze rozumiem, że atakujący nie musiał nawet długo trzymać pozycji, tylko wykorzystał błąd w rozliczeniu wartości udziałów i to wystarczyło? Zastanawiam się, czy przy takim modelu w ogóle da się to sensownie zabezpieczyć bez bardzo agresywnych limitów albo opóźnień. Bo jeśli każda transakcja może być powielana wewnątrz jednego bloku, to chyba tylko kwestia czasu, aż ktoś znowu to obejdzie.