Klucze RSA są wstanie zapewnić nam większe bezpieczeństwo niż popularny login połączony z hasłem. Łamanie prywatnego klucza naszej ofiary mija się delikatnie z celem, więc dużo łatwiejszym zadaniem będzie próba jego zdobycia. W jaki sposób? Okazuje się, że przy pomocy mikrofonu jesteśmy w stanie uzyskać prywatny klucz użytkownika.
Podczas procesu deszyfracji procesor jest mocno obciążony, a obwody regulacji napięcia mają za zadanie utrzymać stały dopływ energii do obciążanej jednostki obliczeniowej. Dźwięk, który wydobywa się z głośników jest właśnie efektem ubocznym działania tych obwodów.
Analiza fali akustycznej, którą możemy zdobyć przy wykorzystaniu odpowiedniej aparatury pozwoli z dużą dozą prawdopodobieństwa uzyskać prywatny klucz użytkownika. Cały problem polega na zdobyciu tych dźwięków. Im fala będzie czystsza, tym łatwiejsza stanie się jej późniejsza analiza.
Co zrobić w przypadku, jeżeli nasza ofiara ma wyłączone głośniki bądź je wymontowała? W takiej sytuacji nie jesteśmy bezradni. W celu uzyskania klucza możemy pokusić się o analizę fluktuacji napięcia w sieci elektrycznej bądź mierzyć potencjał elektryczny obudowy komputera. Cóż, najwyższy czas komunikować się telepatycznie ;-).
Zwatpilem…
Ten dzwiek nie wydobywa sie z glosnikow.
On wydobywa sie z samych ukladow scalonych. Drzenia elektroniki, kondensatorow i cewek glownie powoduja bardzo wysokie fale dzwiekowe.
http://www.cs.tau.ac.il/~tromer/acoustic/
Spojrz na Q2.
Ktos tu cos ostatnio mowil o czytaniu ze zrozumieniem 😛
Ale jest poprawa. Widze zrodla 😉
Nie masz racji, zakłócenia wpływają na pracę układu dźwiękowego i głośniki emitują pisko-szumy (tak wiem, mało fachowe określenie).
Co do samej metody, nie wydaje mi się być efektywna.
Procesor załóżmy optymistycznie ma 4 rdzenie. jeden z nich deszyfruje dane, pozostałe 3 wykonują inne operacje. Karta graficzna, dysk też dodają trochę wahań napięcia. Przy systemie który nie wykonuje żadnych innych operacji tylko deszyfruje dane, to może się udać, jednak w dowolnym normalnym przypadku, łatwiej by było na słuch zgadnąć hasło na podstawie odgłosów stukania klawiatury…
Czy klucze RSA jest tak trudno złamać?
nie za bardzo.
dlatego są one takie długie.
klucz asymetryczny składa się liczb pierwszych, co oznacza, że w 256 bitach klucza zmieści się bardzo dużo mniej kombinacji niż w kluczu symetrycznym
(dlatego mają one zazwyczaj 2048/4096 bitów)
Ja nie twierdze ze zaklocenia nie trafiaja do glosnikow. Ja twierdze ze to konkretne badanie skupilo sie na dzwiekach wydawanych przez sama elektronike. Co jest klarownie napisane na ich stronie.
Tylko ze zrodlo nie polega jeszcze na linkowaniu pracy naukowej (czy czegokolwiek innego na temat) tylko na linkowaniu tego czego uzywales do pisania newsa. Jakos watpie zebys ta prace przeczytal (i zrozumial patrzac na tresc). Raczej wziales to ze slashdota czy czegos w tym stylu. I to powinienes podlinkowac.
Nie bardzo wiemy o co Ci chodzi i za nic nie możemy trafić w Twoje gusta. Link prowadzi do źródła? Prowadzi. W czym problem? Jak nie umiesz się dostosować, bardzo nam przykro, Twój problem.
Tu nie chodzi o moje gusta ale o standardy. Ja bardzo klarownie napisalem o co chodzi. Oczywiscie nie musisz sie do tego stosowac, ale nie mow mi ze Twoj brak jakosci to jest moj problem. Bo to smieszne jest.
Kiedy planujesz przekształcić osnews.pl na bubelosnews.pl? Czytając Twoje komentarze, ewidentnie zniechęcasz ludzi do wchodzenia tutaj, już nie wspominając o artykułach. Co ja piszę, kiedy zamkniesz to miejsce? Szkoda czasu na dalsze psucie marki OSnews.
myślałem, że chodzi o to że ofiara cicho powtarza swój klucz prywatny tak jak niektórzy robią z hasłami wpisując je np. w formularz 🙂
To chyba bylo testowane na GnuPG, ciekawe jak by sie spisalo NaCL – jest chyba pisane z mysla o minimalizowaniu wyciekow pozwalajacych na „side-channel attacks”?
Zakładając, że algorytm jest stały to trzeba by za każdym razem rozpatrywać konkretny model procesora i innych układów elektronicznych – nie wydje mi się to możliwe. Co innego jak koleś sobie weźmie w laboratorium jeden model urządzenia i „nauczy algorytm słuchać” (np. sieci neuronowe, algorytmy genetyczne itp), a co innego w złożonej rzeczywistości.