Nvidia szuka sposobu na rozwój infrastruktury AI, który nie wymaga budowania każdego centrum danych od podstaw. Według doniesień firma rozważa przekształcenie dawnych obiektów telekomunikacyjnych w mniejsze ośrodki obliczeniowe. Takie rozwiązanie mogłoby wykorzystać istniejące budynki i przyłącza energetyczne, a jednocześnie pomóc ominąć część sprzeciwu wobec wielkich inwestycji.
Stare centrale telefoniczne jako nowe centra AI
Jak informuje serwis The Information, Nvidia miała zwrócić się do Apollo Global Management w sprawie nieruchomości należących do operatora Brightspeed. Chodzi o ponad 130 lokalizacji, które mogłyby zostać przebudowane na obiekty obsługujące aplikacje sztucznej inteligencji. Brightspeed jest wspierany przez Apollo i — według doniesień — znajduje się w trudnej sytuacji finansowej.
Rozważana sieć mogłaby objąć nawet 20 stanów. Łączna dostępna moc przyłączeniowa tych obiektów ma wynosić około 1 gigawata, choć nie oznacza to, że wszystkie budynki zostaną wykorzystane ani że dysponują już odpowiednim wyposażeniem. Nvidia miała przesłać Brightspeedowi propozycję i poprosić o dodatkowe informacje oraz możliwość obejrzenia wybranych lokalizacji.
Mniejsze obiekty zamiast gigantycznych kampusów
Planowane placówki miałyby przede wszystkim obsługiwać wnioskowanie, czyli uruchamianie modeli AI, które zostały już wcześniej wytrenowane. To inny rodzaj pracy niż trenowanie dużych modeli, zwykle wymagające ogromnych klastrów serwerów. Mniejsze centra mogłyby za to zapewniać moc obliczeniową bliżej użytkowników, firm i istniejących sieci telekomunikacyjnych.
Według doniesień Nvidia rozmawiała z dostawcami o rozpoczęciu prac w pierwszym kwartale 2027 roku. Instalacje miałyby korzystać z systemów opartych na nadchodzącej platformie Vera Rubin. Na razie nie wiadomo jednak, ile budynków faktycznie zostanie przebudowanych, kto będzie właścicielem sprzętu ani które firmy wynajmą jego moc.
Podobne pomysły na ponowne wykorzystanie starszych urządzeń mogą znaleźć zastosowanie także w infrastrukturze obliczeniowej. Nowe życie dla twojego starego smartfona? Google współpracuje z naukowcami, aby stworzyć tanie centra danych z 2000 starych telefonów Pixel
Pomysł Nvidii pokazuje, że rozwój AI wymaga nie tylko nowych układów, lecz także szukania dostępnych lokalizacji i źródeł energii. Wykorzystanie istniejących budynków może ograniczyć część kosztów i skrócić czas przygotowania infrastruktury. O powodzeniu projektu zdecydują jednak stan techniczny obiektów, opłacalność modernizacji oraz zgody lokalnych władz.
Ponowne wykorzystanie budynków nie rozwiązuje wszystkich problemów
Adaptacja istniejących obiektów może być łatwiejsza do zaakceptowania niż budowa nowego, rozległego kampusu. Nie oznacza to jednak, że inwestycje obejdą lokalne procedury — modernizacja systemów chłodzenia i zasilania może wymagać dodatkowych zgód. W USA rośnie polityczny sprzeciw wobec rozbudowy centrów danych, a niektórzy politycy postulują nawet czasowe ograniczenia nowych inwestycji.
Są też kwestie techniczne i finansowe. Starsze centrale mogą zapewniać dostęp do niewykorzystanej infrastruktury energetycznej, ale ich wyposażenie może być przestarzałe i kosztowne w utrzymaniu. Zac Smith, szef firmy Datum, zwracał uwagę, że takie lokalizacje mogą wymagać częstszych napraw i wymiany urządzeń.
Projekt na razie pozostaje planem
Wśród potencjalnych odbiorców usług wymienia się firmy takie jak OpenAI, Anthropic czy SpaceX. Nie ma jednak potwierdzenia, że którakolwiek z nich prowadzi rozmowy dotyczące tej konkretnej sieci. Sam pomysł pokazuje natomiast, że Nvidia bada mniej typowe drogi zwiększania mocy obliczeniowej w czasie, gdy inwestycje w AI mierzą się z presją dotyczącą kosztów, energii i wpływu na lokalne społeczności.
Wreszcie ciekawa alternatywa dla monstrualnych kampusów. Edge inference w starych centralach to krótsze ścieżki sieciowe i mniejsze opóźnienia dla lokalnych usług — jeśli Nvidia zrobi to porządnie z Vera Rubin, może to sensownie rozproszyć obciążenie. Oby tylko nie poszli na skróty z chłodzeniem i zasilaniem.
Za dużo wow marketingu, za mało faktów. 130 lokalizacji brzmi efektownie, ale stare centrale to koszty: transformator, UPS, modernizacja chłodzenia, pozwolenia. 1 GW to tylko liczba na papierze — realnie wiele miejsc będzie nieużywalnych bez milionowych inwestycji. Kto to sfinansuje i ile z tego zostanie faktycznie uruchomione?
Krótko i technicznie — 1 GW / 130 lokacji to średnio ~7,7 MW na lokalizację, ale rozkład mocy będzie bardzo nierówny. Dla inference ważne są nie tylko GPU, ale też redundancy zasilania (2N lub N+1), chłodzenie z odpowiednim COP, oraz sieć z niską jitter/latency. Wiele central telefonicznych ma jednofazowe lub przestarzałe rozdzielnie i niską gęstość mocy na m2 — trzeba będzie wymienić rozdzielnice, transformery i doprowadzić nową redundancję zasilania. Nie sądzę, żeby to była szybka i tania operacja bez solidnego CAPEX.
Miałem do czynienia z przebudową starej centrali na kolokację — papierologia to jedno, ale najgorsze były niespodziewane rzeczy: azbest, skorodowane rozdzielnie, brak miejsca na chłodzenie z kretem. W praktyce wymieniliśmy prawie całą instalację elektryczną i postawiliśmy zewnętrzne agregaty. Możliwe, ale nie tanie. (tak, mam kilka siwych wlosow po tym projekcie)
Kto będzie właścicielem sprzętu? Nvidia będzie dawała hardware w modelu colocation czy tylko software i platformę Vera Rubin? Kto bierze odpowiedzialność za SLA, power usage (PUE) i emisję CO2? Kto podpisze long-term power contracts dla tych rozproszonych miejsc? Ktoś widział więcej szczegółów technicznych?
Pomysł sprytny z punktu widzenia PR — adaptacja istniejących budynków lepiej brzmi niż budowa kolejnych kampusów, ale to nie rozwiązuje problemów społecznych ani regulacyjnych. Brightspeed w tarapatach, Apollo w tle — to raczej finansowa rozgrywka niż altruizm. Ciekawe jak zareagują lokalne samorządy i czy przeciwnicy rozbudowy centrów danych nie znajdą nowych argumentów wobec konwersji 'starych’ budynków.